Applaus vanuit het donker

Gelezen door: André Oyen (3285 boeken)

Citaat: "hela licht dat men werpt in de nacht!/ verleden donker:vergeten donker/ hela lasershownacht!skylinenacht!/ heel wat licht om het licht!/ hela lichtspoor!/"

Ook in haar derde bundel blijft Hélène Gelèns (1967) de aandacht trekken door haarl speelse en met klank goochelende gedichten. Het zijn gedichten met heel veel herhalingen en die bewust op taalspel en taalecho toespitsen zoals bijvoorbeeld: dat is pluis dat is niet pluis/dit hier pluis dat daar niet pluis... Op een podium kan dat best mooi klinken, maar in een bundel spreekt dat mij minder aan. De bundel in zijn totaliteit is een mix van spel en dat trekt me wel. Een gedicht als strafhoek bijvoorbeeld vind ik heel sterk. Er gaat een hele sterke dreiging van uit, straf van strafhoek, maar ook zitten er lichtstreepjes van liedjes in. Bij de aantekeningen is vermeld dat het gedicht is geschreven bij werk van beelden kunstenaar Selçuk Multu en daar kan ik volledig inkomen. Het is ook de verwoording van beeld. Telkens je het gedicht herleest komen er ook nieuwe kleuren in tot leven. Toch wel heel mooi en artistiek. Vanuit het donker vind ik het sterkste gedeelte van de bundel, want daar komt het beeldende dat deze dichteres zo goed beheerst helemaal tot leven. Gehuld in duisternis komt muziek of klank van ons dagelijkse bestaan beter tot zijn recht en kan het licht van het leven ook niet verblinden. Applaus vanuit het donker is met al zijn mooie en minder mooie momenten een bundel die me toch wel sterk kon bekoren.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: