In Brazilië: de droomfinale van mijn leven

Gelezen door: André Oyen (3132 boeken)

Citaat: "Ik ben mijn medicatie vergeten in het vorige hotel! Stom van me. Ik besef meteen dat mijn pillendoosjes nog in de lade van mijn kamer in Belo Horizonte liggen. Even slaat de paniek toe, want zonder medicatie kom ik echt in de problemen."

Stijn Umans (30) uit Neerpelt vecht al jaren tegen botkanker en zit in een rolstoel, maar dat houdt hem niet tegen om voluit te gaan voor zijn passie: de Rode Duivels. Het populaire televisieprogramma "Iedereen Duivel" volgde Stijn twee jaar lang tijdens alle WK-kwalificatiematchen van het nationaal elftal en ook tijdens zijn vele ziekenhuisbezoeken. En zo vernam Vlaanderen zijn laatste grote droom: het Wereldkampioenschap in Brazilië nog mogen meemaken, om ook daar te supporteren voor zijn helden, de Rode Duivels.

Naar eigen zeggen zou hij hun twaalfde man zijn. Dankzij een grote benefietwedstrijd die voor Stijn werd georganiseerd, op het terrein van Achel VV met ex-Rode Duivels als Luc Nilis, Leo Van Der Elst, Danny Boffin, Filip De Wilde en Vital Borkelmans kon hij met zijn vader naar Brazilië. In deze soms koude wereld waar heel veel draait rond geld en macht was dit een heel menslievende gebeurtenis. Het was een hele organisatie om als rolstoelgebruiker de nodige assistentie te boeken bij bijvoorbeeld de vliegtuigreizen. Stijn is er lang mee bezig geweest maar dat nam hij er met veel plezier bij. In dit boek vertelt Stijn Umans zijn Brazilië-verhaal opgetekend door de vermaarde journalist Bart Cop. Uiteraard gaat dit boek vooral over zijn overgetelijke avontuur in Brazilië, zowel voor, tijdens als na de matchen van het nationaal elftal, culturele en toeristische uitstappen en de Belgische spelers ontmoeten, toch woordt er ook regelmatig stilgestaan bij zaken die een levensbedreigende ziekte nu eenmaal met zich meebrengen. Toch blijft hij een onverbiddelijke optimist die een hekel heeft aan het woord terminaal, en die geen morfine wil omdat hij daar te suf van wordt en niet meer helder door kan denken.

Persoonlijk sprak dit boek mij wel erg aan omdat ik veel met kankerpatiënten zowel op professioneel als op persoonlijk vlak ben omgegaan en ik telkens opnieuw verstomd stond hoe moedig en enthousiast de meesten van hen met de hen nog toegemeten tijd omgingen. En die verbetenheid om tot het bittere eind nog van de mooie dingen in het leven te kunnen genieten vond ik ook in dit boek terug!

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: Brazilië