Wijlen Sarah Silbermann

Gelezen door: Elisabeth Francet (15 boeken)

Citaat: "Even een duwtje en... Godverdomme! Het deksel zit nog muurvast, men is vergeten de vleugelmoeren los te schroeven. Vegeten? Iemand hoort het dadelijk te merken, dat kan niet anders. Ze willen mij toch niet echt dood, hoop ik? Er begint een vieze petroleumwalm naar binnen te dringen, ik word gerookt als een haring. Kristine, aljeblieft, Kristine, help mij, waarschuw de commissaris onmiddellijk, die zou een oogje in het zeil houden, hij heeft het mij beloofd. Ik kan er niet uit, ik stik. In Zoetelede zijn al veel Prinsen Carnaval doodgegaan, is het soms een volksvermaak ze te laten stikken?"

Hoewel ik geen echte Lampo-liefhebber ben (dikwijls te langdradig uitgesponnen zinnen vol bombastische woorden), is dit een boek waar ik werkelijk verzot op ben. Eerst en vooral door de sfeer die in dit boek zo overheersend aanwezig is: een sfeer van opwindende geheimzinnigheid, rust en onrust, de gezelligheid van een herberg, het introspectieve karakter van de nieuwsgierige én geduldige protagonist. Die protagonist is een cineast die zich gaat documenteren over de bijzondere carnavalsviering in een afgelegen stadje en gaandeweg steeds meer betrokken wordt in de duistere mysteries van de lokale gebruiken rond die folklore. Tegelijk is het ook een vertederende en zalig licht erotische liefdesroman. Suspense van het begin tot het einde. Een aanrader voor elke literaire romanticus die niet houdt van boeken in een sneltreinvaart.

 | Reacties (1)Delen |
1 reacties:
André Oyen op 4 december 2007:
Dit is werkelijk heel mooi!