Zeven rivieren ver

Gelezen door: André Oyen (3256 boeken)

Citaat: "Zeven rivieren ver/ stroomden woorden over./"

De Surinaams-Nederlandse schrijfster Karin Lachmising, geboren in Nederland, emigreerde met haar ouders naar Suriname in 1976. In 1983 kwam ze terug naar Nederland voor studie om zich vervolgens vanaf 1997 tot 2018 in te zetten voor duurzame ontwikkeling, inclusie en programma’s voor literatuur, kunst en cultuur in Suriname. Ze was ruim 12 jaar actief voor natuurbescherming en gaf vorm aan participatieprocessen met Inheemse en Marrongemeenschappen in het binnenland van Suriname. Zij was de eerste student die in 2012 afstudeerde aan de Schrijversvakschool Paramaribo. In 2013 werd ze manager van jeugdtheaterschool ‘On Stage’. Tegelijkertijd debuteerde ze met de publicatie van haar dichtbundel Nergens groeit een boom die haar aarde niet vindt. Ook op vlak van teather is ze actief.

In 'Ademhalen' ontmoeten Radha, Nishta en Nanda, drie onafhankelijke vrouwen uit het district Nickerie in Suriname elkaar na een mislukte poging tot zelfdoding van een vriendin. Ze laten hun eigen levens de revue passeren en vertolken elk de ervaring van niet adem te kunnen halen, van jezelf niet te kunnen ontplooien, het gevoel steeds te moeten gehoorzamen aan ongeschreven wetten. Ze maken duidelijk hoe beperkt hun bewegingsvrijheid als vrouw letterlijk en figuurlijk is en hoe ze zich aan die ongelijkheid tussen de seksen ontworstelden of erbij neergelegd hebben. Het stuk, in de regie van Alida Neslo, beleefde in 2017 succesvolle opvoeringen in Nickerie en Paramaribo.

In haar nieuwe gedichtenbundel met de titel ‘Zeven rivieren ver’ belicht zij de vele aspecten van ‘afstand’. Was het persoonlijke in haar debuutbundel nog overheersend, 'in Zeven rivieren ver' worden meer universele thema’s aangesneden in geëngageerde poëzie zoals ‘Vluchteling’ en ‘De laatste beslissing’. In deze nieuwe bundel onderzoekt en analyseert Lachmising de vele aspecten in onderlinge relaties tussen mensen, hoe zij samen leven en deel uitmaken van een samenleving. In korte maar krachtige gedichten zoals bijvoorbeeld "Overal waar oorlog is en niet' weet zij angst en onzekerheid haast tastbaar te maken. Ook taal is een heel belangrijk item in haar werk. Taal om te vertellen , te bewegen, te zingen of te praten in codes. Verder wordt je ook geconfronteerd met gevoelens die men niet kan, wil of mag uiten. 'Zeven rivieren ver' weet te beroeren en te ontroeren met de kracht van de eenvoud.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: