De wereld is weer plat,ja

Gelezen door: André Oyen (3469 boeken)

Citaat: " Gelukkig zijn er op deze platte aarde twee bolvormige voorwerpen, twee halfronden, die daar dan weer een gunstige uitzondering op zijn: de twee bolle billen van de aanbeden geliefde..."

Guus Middag (1959) is essayist, columnist en vertaler. In NRC Handelsblad schrijft hij vooral over poëzie. In het tijdschrift Onze Taal verzorgt hij rubrieken over de woorden die dichters gebruiken en over Nederlandse liedjes. Hij publiceerde kleine essays over poëzie, bedoeld voor een jong publiek, in Ik ben een napraatpapegaai (1990) en Ik maak nooit iets mee en andere avonturen (waarmee hij in 1996 de Gouden Griffel won), en de essaybundels Alles valt in stukken uiteen (1993), De eerste keer (1999), Vrolijk als een vergelijking (2002), Het mooiste gedicht ter wereld (2005), Het wezen van de wolk (2007) en Rarewoordenboek. Van bereshit tot zeeajuin (2011). Hij bezorgde de uitgave van de Verzamelde gedichten (1993) van Chr. J. van Geel. Guus Middag houdt met hart en ziel van poëzie en verklaart zijn liefde dan ook vol animo in de prachtige essaybundel ‘De wereld is weer plat, ja. . Hij selecteerde twintig gedichten uit het nieuwe millennium, met een heel duidelijke voorliefde voor anekdotische, vormvaste gedichten. Denk hierbij aan dichters als Menno Wigman, Ingmar Heytze en Ilja Leonard Pfeijffer. En gedichten van jonge, minder vormvaste dichters als Marieke Rijneveld, Radna Fabias en Roelof ten Napel.Ook heeft hij een paar liedteksten opgenomen van onder meer Katinka Polderman en De Jeugd van Tegenwoordig (de titel ontleende hij aan de liedtekst Sterrenstof ). Middag leest ‘uit vrije wil’ gedichten en hij doet dat omdat ze hem ‘ergens’ raken. Hij wil weten waarom dat zo is. Je kunt je best wel voorstellen dat hij zichzelf uitlegt wat hem raakt en waarom. . Middag houdt van metrische en rijmende gedichten, maar heeft een open blik en oor voor bijvoorbeeld de gedichten van Ester Naomi Perquin, waarvan hij eerst denktt: waarom mag deze tekst gedicht heten? Het is een soort proza met praattoon en weinig vormgeving. Het lijkt op een column. Maar na grondiger analyse ontdekt hij allerlei vormen van binnenrijm. De analyses van Middag zijn heerlijk om te lezen want het plezier spat van zijn denk en schrijfwerk af Hoe complexer het gedicht is, hoe interessanter het essay wordt want de man heeft een ontzettend mooie en levendige verbeelding.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: