Monoloog van iemand die het gewoon werd tegen zichzelf te praten

Gelezen door: Agnes Poesen (291 boeken)

Misschien herinnert het u zich nog, op 13 oktober 2009 vernamen we via de pers het overlijden van wielrenner Frank Vandenbroucke. Het Belgische godenkind van de wielersport, de jongen die het zou gaan maken, ... maar op de wielrenner Vandenbroucke was ook het gezegde “het moeten sterke schouders zijn die de weelde kunnen dragen” van toepassing. Vandenbroucke werd dood aangetroffen, in Senegal, in een aftands hotelletje waar men niet echt vraagt wie je bent en nog minder wil weten wat je er komt doen. De laatst persoon die de wielerlegende levend had gezien was een prostituee.

Reeds na het lezen van enkele bladzijden in de novelle van Dimitri Verhulst kom je als lezer niet langs de gelijkenis van hoofdpersonage en wielerlegende Jens De Gendt met Frank Vandenbroucke. In de novelle weet de schrijver de laatste nacht van De Gendt op een verrassende manier te reconstrueren. Verrassend daar het verhaal vertelt wordt vanuit het perspectief van de prostitué Seynabou, de gazelle Seynabou zoals ze zichzelf liever noemt. Op minder dan 1,5 uur ben je door dit boekje. Het leest als een trein. Ondanks de slotbemerking van de schrijver dat "De gelijkenissen van personages of situaties in deze monoloog met situaties in de werkelijkheid berusten uiteraard niet op louter toeval", weet je als lezer dat je hier met fictie en realiteit te maken hebt. Knap is de manier waarop hij de vooringenomen conclusies van de media aan de kaak stelt alsook het gegeven dat hij ook andere vooroordelen onderuit haalt. Voor mij was het een aangename eerste kennismaking met het werk van Dimitri Verhulst.

 | Reacties (1)Delen |
1 reacties:
Marc Dilliën op 14 april 2012:
Mocht u nog meer boeken willen lezen van deze auteur, dan zal u verstelt staan van de veelzijdigheid van zijn werk. Niet alleen het obligate De helaasheid der dingen, maar vele andere prachtige boeken wachten op u.

Gelezen door: Peter Geiregat (479 boeken)

Citaat: "De gelijkenissen van personages of situaties in deze monoloog met personages of situaties in de werkelijkheid berusten uiteraard niet op louter toeval. Als literatuur aan de slag gaat met het ware leven mag het niet worden uitgesloten dat er iets van dat ware leven zelf doorsijpelt in haar geschriften. Maar het zou volkomen onjuist en zelfs gevaarlijk zijn om de reminiscentie te nemen voor de eigenlijke werkelijkheid."

Een boek hoeft niet dik te zijn om de lezer naar de keel te grijpen. Verhulst vertelt het verhaal van Jens De Gendt, een wielrenner die dood teruggevonden werd in een Senegalees hotel. We beleven het verhaal vanuit het gezichtspunt van de hoer (de gazelle) die hem vergezelde de laatste uren van zijn leven. De feiten zijn gekend, maar ze beroeren me. De herkenbaarheid van het verhaal wordt verdoezeld door de namen te veranderen en een geut fantasie aan het verhaal toe te voegen. Die verdoezeling maakt het verhaal alleen maar sterker.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Dennis P. (770 boeken)

Citaat: "Hineininterpretierungen. Sinds hij dood is interpretier ik niet anders dan hinein. De hele dag door."

De gazelle, het hoertje, komt onrealistisch over met haar eloquente taalgebruik doorspekt met volksheid in haar mond gebraakt door Verhulst. Ze heeft op één avond tevens een boel wielerkennis opgedaan die een wielerleek met verstomming slaat. 

De lezer wordt overduidelijk verwacht enige kennis van het VDB-verhaal te hebben. Hoe breedvoerig en welbespraakt ons Seynabou was in het begin, zo afgehaspeld en triviaal wordt het wanneer de feiten beter bekend zouden moeten zijn.

Kortom, Verhulst doorspekte zijn verhaal met romantische onzin en draaide er wat feiten doorheen in zijn eigen stem die vrouwelijk en Senegalees pretendeert te zijn. Zowel vormelijk als inhoudelijk een nieuw misbaksel voor de enige genomineerde Belg.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Marc Dilliën (135 boeken)

Citaat: "

Ik zie je kijken. Deze kamer komt je bekend voor, het is daarom, ik weet het.Het gedemodeerde houten bed met de eenvoudige matras, het muskietennet, de kille, kale en hier en daar om een wreef van de verfkwast schreeuwende witte muren, de zwart gelakte schappen, de nachtkastjes-

"

Dimitri Verhulst weet mij als lezer met ieder boek weer te verrassen, van het hilarische De helaasheid der dingen, over het poëtische Mevrouw Verona daalt de heuvel af, het experimentele Godverdomse dagen op een .... tot nu deze monoloog, telkens weer zoekt hij andere invalshoeken, gebruikt hij andere verteltechnieken.
Een constante in zijn werk is zijn prachtige stijl, zijn mooie, beeldrijke taal, zijn rake observaties en typeringen.
In deze novelle laat hij een Senegalees hoertje, of zo u wilt "gazelle" aan het woord die haar ontmoeting met een beroemde wielerheld uit België vertelt. Achter het sappige verhaal zit  echter zoveel tragiek, zoveel inlevingsvermogen van de auteur met het lot van dit hopeloos wegzinkende continent. Zo wordt deze monoloog een universeel verhaal en groeit dit werk uit tot meer dan de zoveelste Verhulst in rij.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)

In dit verhaal reconstrueert Dimitri Verhulst de laatste nacht van Vlaamse wielerlegende Jens De Gendt, alias Frank Vandenbroucke, in Senegal. Monoloog van iemand die het gewoon werd tegen zichzelf te praten is een hommage aan Vandenbroucke én het hoertje dat hem die laatste nacht op sleeptouw nam.
Het eerste deel van deze novelle is een liefdesverhaal waarin de Senegalese prostituee -zelf houdt ze meer van het woord gazelle- bekent dat het eigenlijk liefde op het eerste gezicht was tussen haar en de wielrenner. De gazelle heeft precies wel flink gestudeerd want ze gebruikt niet het direct het taaljargon van iemand van de straat, maar dit terzijde. De Gendt straalt charisma uit, en dat en zijn magische oogopslag, brengen de gazelle in een sfeer die het werkkader overstijgt. Als hij met haar naar een groezelig peeskamertje trekt, blijkt zijn humeur plots omgeslagen. Hij raakt in coma zonder lijfelijke prestaties en stikt in eigen braaksel terwijl zijn gazelle sigaretten rokend loopt te ijsberen aan het zwembad. Tot haar verrassing wordt de wielrenner ’s anderendaags dood aangetroffen en verdwijnt de gazelle voorlopig achter de tralies. Plaats van de monoloog is de sterfkamer die zij na haar vrijlating opzocht.

Echt geloofwaardig is het allemaal niet maar het leest lekker weg en Verhulst put zijn gave om taal en verhaal van hoog niveau te brengen tot het uiterste uit. Schrijver Dimitri Verhulst houdt oprecht van wielrennen, van de volkse beleving van droom, triomf en de nederlaag. Wielerkoersen maken integraal deel uit van zijn verbeelding en van de helaasheid der dingen. Verleden jaar schreef hij in opdracht van een Nederlandse winkelketen de Monoloog van iemand die het gewoon werd tegen zichzelf te praten en in die zin vind ik zijn opdracht geslaagd. Dat hij voor diezelfde opdracht ook nog een nominatie voor de Gouden Boekenuil krijgt verbaasde me toch wel. Indien dit boek de winnaar wordt zullen er in literair Vlaanderen wel heel wat wenkbrouwen gefronst worden want het is zeker niet de beste van Verhulst.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Jonas Van De Velde (1 boeken)

Citaat: "'Wauw!', zei hij. En nogmaals: 'Wauw!'"

In deze monoloog beschrijft Dimitri Verhulst de laatste momenten van wielerlegende Jens De Gendt (lees: Frank Vandenbroucke). De lieveling der Vlaamse koersliefhebbers, ondertussen in de herfst van zijn carrière, brengt z’n winter door in het warmere Senegal, alwaar hij nietsvermoedend gazelle Seynabou ontmoet. Gazelle, want dat hoort die laatste liever dan pakweg hoer.

De mysterieuze hiaten rond de dood van VDB weet Verhulst geslaagd op te vullen met een portie fantasie. Ook de typisch snedige vertelstijl is zeer te smaken. Minder geloofwaardig is het feit dat de auteur al zijn gewichtige woorden in de mond van het zwarte allemanskutje legt. Desondanks heb ik tweeënnegentig pagina’s lang aan haar lippen gehangen.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Rina De Herdt (27 boeken)

Ik lees graag dingen van Dimitri Verhulst. Of het nu helemaal geloofwaardig is of niet, ik kan me wel goed vinden in de gedachtengang van de schrijver zelf. Het leest ook vlot. De vorige boeken die ik van hem heb gelezen waren vooral hilarisch van stijl. Dit is iets ernstiger, maar dezelfde mate van kritisch kijken naar de wereld en tegelijkertijd het grote vermogen tot relativeren, spreken mij wel aan. Voor mij hoeft een boek ook niet altijd heel erg dik te zijn. Minder is soms ook echt meer.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Majo de Saedeleer (41 boeken)

Ik lees graag dingen van Dimitri Verhulst. Of het nu helemaal geloofwaardig is of niet, ik kan me wel goed vinden in de gedachtengang van de schrijver zelf. Het leest ook vlot. De vorige boeken die ik van hem heb gelezen waren vooral hilarisch van stijl. Dit is iets ernstiger, maar dezelfde mate van kritisch kijken naar de wereld en tegelijkertijd het grote vermogen tot relativeren, spreken mij wel aan. Voor mij hoeft een boek ook niet altijd heel erg dik te zijn. Minder is soms ook echt meer.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: Saly, Senegal