De verzonken jongen

Gelezen door: André Oyen (3543 boeken)

Citaat: "‘Mijn moeder werd onder de grond gestopt in het kermisweekend van juni 1988, onder godslasterlijk gevloek van voetbalsupporters.’ "

Jan Vantoortelboom won in 2011 De Bronzen Uil, een onderscheiding voor het beste Nederlandstalige romandebuut in het Nederlandse taalgebied, voor zijn roman 'De verzonken jongen.' In 'De verzonken jongen' blikt Stoffel Vanheule terug op zijn jeugd, waaraan op zestienjarige leeftijd, met de dood van zijn moeder, abrupt een einde zou komen.

Stoffel neemt de lezer mee naar het West-Vlaamse dorp Elverdinge. Als kleine jongen raakt hij geïntrigeerd door zijn grootvader Victor, een mysterieuze figuur met een verborgen verleden waarvan enkel een litteken in het gezicht het bestaan verraadt. De vele onbeantwoorde vragen en geruchten na Victors dood vormen de aanzet van Stoffels zoektocht naar zijn afkomst en naar zichzelf. Stoffels vertelling wordt telkens afgewisseld met het relaas van wat zich twee generaties eerder in het dorp afspeelde. Via deze hoofdstukken, wordt geleidelijk aan ook een onthutsende familiegeschiedenis onthuld.

De auteur schenkt bijzonder veel aandacht aan de couleur locale. Vantoortelboom schetst een nostalgisch beeld van het alledaagse leven in het Elverdinge van de jaren zeventig en tachtig en de vroege twintigste eeuw. Dat doet hij op een respectvolle manier, zonder te vervallen in karikaturen. Alles wordt bovendien verteld in een wellustige spreektaal vol (West-)Vlaamse uitdrukkingen en zegswijzen. De lezer waant zich met momenten in een dorpscafé, luisterend naar de doorleefde verhalen van oude dorpelingen, op volkse wijze gebracht en doorspekt met relativerende humor. Een prachtige debuutroman!

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: Elverdinge