'Last post', 100 messcherpe meningen

Gelezen door: André Oyen (3544 boeken)

Citaat: "Ze zijn erg dun gezaaid, de bipolaire persoonlijkheden die zowel de doodgewone man als de geleerde fijnproever aanspreken. Jan Leyers is zo iemand. Met haast achteloos gemak verdeelt hij zijn tijd tussen beide uitersten van het intellectuele spectrum."

Joël De Ceulaer (1964) studeerde Germaanse filologie en wijsbegeerte aan de KU Leuven. Hij werkte voor verschillende media en publiceerde hij onder meer boeken als Denken als ambacht, De levenswijsheid van tien Vlaamse filosofen (2012) en Gooi God niet weg. Over geloof, ongeloof en bijgeloof (2014). De stukken uit Lastpost (2015) verschenen in De Standaard en Knack. Joël De Ceulaer deelt in brieven en opiniestukken sneren uit als zweepslagen die een tijdsgewricht nodig heeft. Hij neemt iedereen in de tang, van Stijn Meuris over Annick De Ridder tot – in zijn laatste brief – Joël De Ceulaer zelf.
De auteur is allergisch voor discriminatie van allochtonen, en aan het Vlaams Blok/Belang heeft hij een bloedhekel. Daarnaast is Joël De Ceulaer een waar taalvirtuoos. In Lastpost zijn gebundeld: de brieven in Knack in 2007-2008 en 2014-2015, de opiniestukken die Joël De Ceulaer in 2009-2011 voor De Standaard schreef en zijn televisiecolumns in dezelfde krant in 2012. De brieven lezen het prettigst. In boekvorm zijn ze telkens tweeënhalve bladzijden lang, wat vlot leest. Het zijn ook deze brieven die het boek nog altijd actueel maken. Joël De Ceulaer richtte zich in zijn brieven tot zangers, schrijvers, ondernemers en uiteraard nogal wat politici.
Mensen die het hoogste woord voeren, appels met peren vergelijken, de wijsheid in pacht hebben of ons die wijsheid trachten te verkopen. De Ceulaer stelt hun de vragen die gesteld moeten worden. Ontwapenend en eerlijk, maar ook en vooral: scherp. Zo scherp dat de lezer bij momenten een brede glimlach niet kan onderdrukken. Niet alleen als brievenschrijver, ook als televisiecolumnist en als essayist over de tijd waarin wij leven, heeft De Ceulaer de voorbije jaren geregeld zijn duivels ontbonden.
Op de website van Knack.be werd elke week 'rooie' Joël totaal de vernieling ingeschreven door forumbezoekers die een strijd leverden om het meest taalfouten geproduceerd te krijgen. Een bloemlezing van De Ceulaers beste werk moet die tien anonieme forumbezoekers superhoge bloeddrukken bezorgen. In zijn laatste in Knack verschenen brief gaf De Ceulaer zich vol ironie bloot als een miezerige goochelaar met woorden, een tegendraadse narcist met een handvol stokpaardjes. Die brief vormt dan ook een zelfrelativerende epiloog, een schitterende farce die een welluidend slotakkoord vormt bij een niets minder dan verrukkelijke bundel.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: