Het blauw van de Alentejo

Gelezen door: Jo Vermuyten (1 boeken)

Citaat: "Pedro zei dat als Senhora Pinheiro een kind betrapte dat haar perziken stal, ze hem met een koperen kachelpook sloeg en hem in de brandnetels gooide. Hij zei dat ze ooit, lang geleden, een jongen zo hard had geslagen dat zijn hersens door elkaar geschud waren en dat hij daardoor geen Portugees meer kon spreken, allen Spaans, zo dom was hij geworden. Jay wist dat dit een grap was, maar de eerste keer dat senhora Pinheiro hem betrapte tijdens het stelen was hij zo bang dat hij in zijn broek plaste - een klein beetje maar."

Verhalen over dorpsfiguren, toeristen en andere bezoekers, die soms slechts losjes in verband met elkaar staan. Vaak niet meer dan beschrijvingen van al dan niet positieve relaties en gebeurtenisssen. De sfeer van een gewoon , eerder slaperig dorp, waar weinig gebeurt, maar waar de minste aanleiding genoeg kan zijn om de misschien maar schijnbare rust te verstoren.
Verwonderd kijk je mee in het leven van deze eerder onbelangrijke figuren en wil je toch graag lezen hoe het verder met hen. Van sommige kom je niet te weten hoe ze verder leven met de zachte rimpels in hun dagelijks bestaan. Niets lijkt echt belangrijk, of toch juist wel.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: