Our man in Havana

Gelezen door: Peter Desmet (160 boeken)

Citaat: "Last year there was the turbo jet, this year it's the atomic vacuum cleaner. They don't realise that sort of name may go down in the States, but not here in Cuba where the clergy are preaching all the time against the misuse of science. Father Mendez spent half an hour in the cathedral describing the effect of a hydrogen bomb. Those who believe in heaven on earth, he said, are creating a hell."

Graham Greene werd tijdens het grootste deel van zijn leven steevast "the greatest English writer of our time" genoemd. Ondanks het feit dat hij decennia favoriet was won hij nooit de nobelprijs literatuur. Onze man in Havana is een regelrechte klassieker.
Het boek speelt in het pre-revolutionaire Cuba van 1958. Jim Wormold is een stofzuigerverkoper die financiële kopzorgen heeft omdat zijn 17-jarige dochter er een dure smaak op na houdt. Wanneer een Engels agent hem wil inlijven bij de Engelse geheime dienst kan Wormold niet aan de verleiding weerstaan voor de centen. Hij verzint echter zijn informanten en strijkt het geld op voor rapporten die hij zelf schrijft. De Engelse geheime dienst is zo opgetogen over zijn rapporten dat ze hem zelfs een secretaresse en een radio-operator sturen om de vele rapporten vlugger in Londen te krijgen. Maar de andere geheime diensten krijgen lucht van de (fictieve) rapporten van Wormold die ze voor waar aannemen en zijn leven komt in gevaar.

Greene beschrijft op een fantastische manier het spionagemilieu en de paranoia die er heerst. De humor is echt Brits en onderkoeld. Door een opeenstapeling van incidenten en vreemde wendingen trekt hij hele spionagegebeuren helemaal in het belachelijke. Tegelijkertijd geeft hij de spionagebusiness wel erg realistisch weer en de sfeertekening van Havana is ook erg accuraat.
Ondanks het feit dat dit boek bijna 50 jaar oud is leest het nog weg als een trein. Met andere woorden, een echte klassieker.

 | Reacties (1)Delen |
1 reacties:
Edwin Rombouts op 4 januari 2010:
Ik heb dit boekje net in enkele dagen gelezen en het is inderdaad een klassieker. Het begint wat saai, want het hoofdpersonage wordt eerst echt wel als een duts voorgesteld, maar gaandeweg ontluikt een hele andere, creatieve en stoutmoedige zijde van Wormold. Eens de bal aan het rollen is en de incidenten beginnen te escaleren leest het verhaal vlotjes weg. Zeer aangenaam leesvoer.

Locatie: havana