Het hoofd op de buik

Gelezen door: André Oyen (3507 boeken)

Citaat: "Wat had ik gehoopt met mijn hoofd op zijn buik te vinden? Het begin van seks allicht, maar ook ontspanning, een weldadige rust waartijdens alles van je af stroomt, en vooral intimiteit, die wegblijft zolang je tegenover elkaar in een stoel blijft zitten. Ik wilde niet alleen seks met Erben. Ik wilde ook deel uitmaken van zijn leven. Maar het werkt natuurlijk niet wanneer de ander je enkel duldt in plaats van zich over je ontfermen en jou de gelegenheid te geven zich te ontfermen over hem."

Reeds met zijn vorige roman De onhuwbaren schreef Willem Melchior een heel mooi werk over verliefd worden en minnepijn, dat zowel homoseksuelen als heteroseksuelen zal aangesproken hebben. Ook in zijn nieuwste boek Het hoofd op de buik komt die verliefdheid met vlinders in de buik en alles wat erbij hoort weer uitgebreid aan bod.
Het hoofdpersonage in deze roman is een tweeëndertigjarige schrijver. Op een avond heeft hij zin in zomaar een avontuurtje en hij ontmoet in het homocircuit een zesentwintigjarige jongeman die Sociale Economie studeert. Het avontuurtje dat aanvankelijk lichamelijk beloofde te blijven, mondt uit in een moeizame relatie die voornamelijk bestaat uit telefonische contacten en mekaar toevallig ontmoeten. Juist door deze moeizame contacten wordt de schrijver waanzinnig verliefd op de student, maar deze grote liefde is niet echt wederzijds, of dat laat de auteur toch niet duidelijk blijken in dit boek. De schrijver raakt erg opgewonden van het moment dat hij met de student op het balkon in bloot bovenlijf zit en hij vol verlangen en extase het hoofd op de buik van zijn teergeliefde kan leggen. Het bij mekaar zitten in bloot bovenlijf alleen al geeft de schrijver een enorme kick, zowel op lichamelijk als geestelijk vlak. Anderzijds spoort het hem ook aan tot nadenken, want de persoon die deze liefde bezielt, Erben, blijft hier allemaal heel koud en onverschillig onder. Gelukkig is de schrijver net bezig aan een nieuw boek dat heel veel van zijn aandacht vraagt en kan hij zich tevens opgeilen aan de mooie jongenslijven als hij een dagje naar het strand gaat. Dat deze liefde niet veel kans krijgt om te slagen wordt ook nog gevoed door het feit dat de schrijver de student niet echt knap vindt en ook geen echte conversatie met hem kan hebben, terwijl ook de erotiek na die eerste keer nauwelijks of niet nog aan bod komt. Toch kan je niet ontkennen dat er tussen deze twee personen een broeierige sfeer hangt die je een beetje kan vergelijken met die uit het onvergetelijke toneelstuk van Tennessee Williams Cat on a hot tin roof.
Maar Willem Melchior is ook een heel geraffineerd schrijver die door alle mogelijke clichés uit de homosubcultuur, van narcisme tot masochisme en adoratie voor glazenwassers te verzamelen in een ijzersterk proza, tot een verbluffend eindresultaat weet te komen. Ook zijn taalgebruik dat varieert van heel romantisch tot nonchalant en dat soms zelf zeer hitsig is, accentueert zeer knap elke situatie en elk gevoel. Het ogenschijnlijk flinterdunne verhaal laat hij met het nodige pathos aanzwellen tot een schitterend epos van de miskende liefde. Het hoofd op de buik is een heel apart boek waar je je als lezer, verliefd of niet verliefd, uiterst goed bij voelt.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: