De tere bloemen van het verstand

Gelezen door: André Oyen (3507 boeken)

Citaat: "Dat je dacht dat/ je alles had en/ dat het nooit/ voorbij kon gaan/ dat je ergens wist/ dat het te mooi om/ waar te zijn/ dat het kwetsbaar, zacht/ misschien zelfs te vanzelfsprekend/ en overal de bloemen/ de tere bloemen van het verstand/ dieppaarse, heilig paars met een dropzwart hart/ vuilgele, geel als het oogwit van een bedlegerige/ meisjesachtig lila, neigend naar het oudroze/ van een grootmoeder in een gemakkelijke stoel/ de bloemen, de geur, de stelen/ de blaadjes op je buik/ op je rug/ en dat je dacht/ en ergens wist/ dat het misschien/"

Myrte Leffring (1973, Nieuwegein), is niet alleen dichter, maar ook voordrachtkunstenaar. Woorden en taal zijn voor haar even belangrijk als muziek: vier maal per jaar organiseert ze een salon, Dichter aan de vleugel, waar ze gedichten voordraagt bij pianomuziek. Ze debuteerde op papier in 2015 met de bundel 'Om je schouders hang ik de nachten'. De gedichten in deze nieuwe bundel zijn te vergelijken met taalsteentjes die samen, als een mozaïek, één verhaal vertellen. Ook binnen de afzonderlijke gedichten is er een samenhang te bemerken. Hoofdpersonage is een vrouw, soms ook dé vrouw, en de belangrijkste plaats van handeling is een brug, eveneens dé brug. Het innerlijke leven, bestaand uit onder andere droomflarden, herinneringen, twijfels, is minstens zo belangrijk als het uiterlijke.

Het hoeft geen verwondering te wekken dat Myrte Leffring voor haar bundel De tere bloemen van het verstand als motto een citaat van Gorter heeft gekozen: waar hij de dichter van het licht genoemd kan worden, speelt datzelfde licht ook een belangrijke rol in deze bundel van Leffring. Zo is de titel van het eerste deel Wankelend licht en ook een aantal gedichten beginnen verder met een regel waarin het licht wordt beschreven. Leffring heeft weinig woorden nodig om een beeld te schrijven dat de lezer bijblijft. Haar beschrijvingen zijn raak en origineel, haar taalgebruik is schijnbaar eenvoudig. Achter wat zij schrijft is steeds weer een andere idee te ontdekken en alle elementen die ze telkens laat terugkeren van licht, vogels, tot kleuren – zijn verbindingen die de gedichten tot één geheel samensmeden

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: