Toen ons Lieve Vrouwke heuren beeweg deed

Gelezen door: Christof Donkers (20 boeken)

Citaat: "Lilium Virginitatis. Over de ronde kruinen van de lindebomen, langs beide kanten van de dreef die van Peruwelz recht toeloopt naar de basiliek van Ons Lieve Vrouwke van Bon Secours, goot de maan haar zilveren licht. De menschen waren slapen gegaan, gelijk iederen avond, in de hoop dat er 's anderendaags weer even veel bedevaarders zouden afkomen en zij weer een goede dag zouden hebben. In de kerk pinkelde het Godslampje, anders niets. Door de ramen teekende het maanlicht witte vlekken over de stoelen en den vloer. Zoo stil als 't alleen 's nachts in een kerk zijn kan. "

Het boek begint zeer interressant met een door de schrijver zelf geschetst beeld van hoe de mensen van Zichem de bedevaart beleefde naar Scherpenheuvel anno 1885. Daarna keert het verhaal van non-fictie in fictie. Claes vertelt een verhaal hoe het Lieve Vrouwke van Scherpenheuvel een tocht maakt door het Waalse en Vlaamse land langs verschillende bedevaartsoorden. Ieder oord waar ze blijft stilstaan wordt een beetje de geschiedenis geschetst van het ontstaan ervan. Tussen de regels door merk je op wat voor respect mensen in die tijd hadden voor het Christendom. Men verheerlijkt Ons Lieve Vrouwke van Scherpenheuvel als het opperbeeld van de bedevaartsoorden.

Mooi en idyllisch geschreven. Maar een ander manier van schrijven en onderwerp dan het gros van wat we van Ernest Claes gewoon zijn.

Het boek dat ik heb gelezen is de eerste druk. Vanaf druk 2 verandert de titel in De wonderbare tocht.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: