Gods eigen muziek

Gelezen door: André Oyen (3542 boeken)

Citaat: "In het echte leven woonden echte mensen en ook de geliefde was dus zo’n echte mens. En echte mensen hielden er niet van om naar een luchtkasteel te worden verhuisd. Daarom bouwde je er geen voor een ander, en liet je evenmin een voor jezelf bouwen. Jacques Brel, ja, maar Jacques Brel is geen echte mens, dat is een cd."

Na zijn uitermate sterk debuut Het jaar van de man, een cynische maatschappelijke satire, leek het mij bij bijna onmogelijk dat Yves Petry deze krachttoer nog eens zou kunnen overdoen.
Ongelooflijk, maar waar, hij is daar als bij wonder in geslaagd. Dat spottende maar filosofische gemijmer en die dialogen die zijn personages als mitraillettekogels afvuren, het is er allemaal terug. En toch is het een heel ander verhaal met een eerder pessimistische toon. Dit boek deed me heel sterk denken aan de films van Michelangelo Antonioni. Diezelfde beklemmende sfeer en personages die wanhopig verlangen naar de liefde waar ze niet of liever gezegd niet meer in geloven.

Het hoofdpersonage Rijker West komt op een blauwe maandag tot het besef dat hij vanaf dat ogenblik nog enkel en alleen wil leven voor de liefde van een man die hij al zeven jaar niet meer gezien heeft. Hij geeft zijn job van bioloog aan de universiteit op, want zo’n prozaïsche job past niet meer bij zijn verheven gevoelens. Deze beslissing is ook bepalend voor zijn directe omgeving. Deze roman die met een mengeling van vitriool en melancholie geschreven is, leest als een trein en zindert nog heel lang na.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: