Dubbelbloed

Gelezen door: André Oyen (3329 boeken)

Citaat: "De pijn is scherp en snijdend als mijn oudere Surinaamse nicht zonder enige aanleiding haar naaldhak in mijn rug plant. ‘Je moet niet denken dat je beter bent omdat je wit bent.’ Ik ben tien jaar en begrijp er niets van. Ze heeft haar punt gemaakt en het doet zeer."

Dubbelbloed is het autobiografische verhaal van ondernemer, blogger en schrijver Etchica Voorn. In haar boek beschrijft zij vanuit haar bi-raciale achtergrond haar zoektocht naar de eigen identiteit. Etchica is een dubbelbloed, kind van een Surinaams-creoolse vader en een Nederlandse moeder. Lang is zij zich niet bewust van haar moksi, haar gemengde afkomst. Als opgroeiend meisje is zij onwetend en naïef, als twintiger onbekommerd met een twist van verwarring. Pas na de geboorte van haar zoon op haar dertigste wordt zij nieuwsgierig naar haar dubbele achtergrond. Na het overlijden van haar vader groeit het verlangen meer te weten over haar creoolse afkomst. Haar oma uit Drenthe biedt liefde en bescherming in een oer-Hollandse omgeving. Maar als ook haar Surinaamse oma, die zij nooit echt heeft gekend, het leven laat, vreest Etchica een deel van de familiegeschiedenis en daarmee een deel van zichzelf kwijt te raken. Ze besluit op zoek te gaan naar haar Surinaamse wortels, naar de familie voor wie zij een vreemde is, in het land waar ze nooit eerder is geweest. Etchica ervaart dat zij als moksi uiteindelijk nergens bij hoort, niet bij haar Nederlandse witte familie, niet bij haar Surinaamse zwarte familie. Tegelijk beseft ze dat zij als dubbelbloed het beste van twee culturen in zich draagt, dat onafhankelijkheid en zelfstandigheid belangrijker zijn dan afkomst en kleur. 'Ik ben een halfbloedje, mijn vader is Surinaams en mijn moeder Nederlands,’ vertelde de 10-jarige Etchica op school tijdens een spreekbeurt. Half, ze telde zeker niet mee, waarom zou het geen twee-bloed zijn? Maar die vraag durfde ze niet te stellen, ze had er al genoeg werk aan zich staande te houden op school waar ze altijd geplaagd werd. En nee, een ‘mulat’ was ze evenmin, antwoordde ze later op vragen. Haar ‘meest zwarte neef’ bracht uitkomst. ‘Niks halfbloed! Dubbelbloed ben je!’ Twee ouders, twee culturen, twee soorten bloed. Natuurlijk, dat moest het zijn. Ehica bezoekt met haar Surinaamse nichtjes een cabaretvoorstelling in Rotterdam. De Surinaamse cabaretier is scherp en geestig, zijn overwegend Surinaamse publiek ligt dubbel om zijn vileine grappen. Ehica voelt zich buitenstaander. Ze begrijpt hem niet, verstaat hem niet, kan zijn grappen niet volgen, vindt hem bij tijd en wijlen grof tot ze zich opeens laat meeslepen en voluit – op z’n Surinaams – kan meelachen met de rest. Humor, liefdes, eten, gewoontes, dan is ze zus, dan is ze zo. De ene keer wint het vaderland, de andere keer het moederland. Uiteindelijk, aan het eind van de tocht, komt ze tot de conclusie dat ze de vruchten plukken zal van haar dubbele bloed. Een beklijvend knap boek over een dappere zoektocht naar een identiteit.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: Suriname