En je ziet nog eens wat

Gelezen door: Karla (72 boeken)

Het is blijkbaar een trend: steeds meer jongeren stellen na afloop van hun Middelbare schooljaren de hogere studies even uit en besluiten om eerst de wereld rond te trekken. Waarom? Om zichzelf beter te leren kennen, om levenswijsheid op te doen, kennis te maken met andere culturen, hun blik te verruimen en spannende avonturen te beleven.

Een extra optie voor idealistisch ingestelde jongeren is de keuze voor vrijwilligerswerk in Afrika. De Nederlandse auteur Renske de Greef schreef met En je ziet nog eens wat een roman, waarin zij die nieuwe subcultuur van jonge vrijwilligers in Afrika op een grappige, maar ook schrijnende manier portretteert. We maken kennis met Guusje, een 18-jarig meisje. Zij vertrekt samen met een vriendin naar Tanzania om daar drie maanden onbaatzuchtig ‘het verschil te gaan maken’ in een weeshuis. Al snel wordt duidelijk dat de hooggespannen verwachtingen van de twee meisjes niet echt met de nuchtere werkelijkheid overeenstemmen.

Met oog voor detail vertelt Renske de Greef hun verhaal en doet dat vol vaart en spitse humor, waarbij zij geen taboes uit de weg gaat. We zien bijvoorbeeld hoe de massale aanwezigheid van jonge vrijwilligers perverse mechanismen in gang zet, met onder andere lucratieve weeshuizen die als paddenstoelen uit de grond schieten in toeristisch aantrekkelijke gebieden.
We zien hoe de lokale bevolking deze jonge vrijwilligers beschouwt als ‘toeristen’ en hoe dit resulteert in een winstgevende 'industrie'. Zij moeten bijvoorbeeld betalen per dag dat zij ergens 'helpen'. We gaan nadenken over zin en onzin van dergelijke vorm van ontwikkelingshulp, waarbij veel ‘onvoorbereide’ vrijwilligers de wensen en gevoeligheden van de lokale bevolking totaal verkeerd interpreteren. Decadente cocktailparty’s maken het cynisch plaatje compleet.

En je ziet nog eens wat roept herinneringen op aan Ben je ervaren? van William Sutcliffe. In dat boek lezen we over backpackers die door India trekken met hun Lonely Planet in de hand en uiteindelijk allemaal op dezelfde plekken terechtkomen, waar zij zich samen kunnen afzetten tegen het massatoerisme. Renske de Greef laat mij op het einde achter met een wrang gevoel, maar ondertussen heb ik wel een heel onderhoudend, grappig en knap geschreven (docu)roman gelezen.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Nicole Janssens (28 boeken)

Citaat: "'Waarom ben jij hier eigenlijk?'vraagt hij. Ik aarzel even. 'Omdat ik graag iets goeds wilde doen'zeg ik dan. 'O ja, goeddoen. Maar je hebt verder geen enkele opleiding?' 'Ik ben geslaagd voor mijn middelbare school.' 'Nou, dan ga je toch lekker kinderen knuffelen en bedjes schoonmaken? ... Hé, van mij mag je tegen een tarief van zo'n duizend euro per maand negertjes komen knuffelen... noem het humanitair toerisme. Maar noem het geen werk.'"

Renske de Greef neemt in dit extended column-boek de nieuwe trend op de korrel om na de middelbare school enkele maanden vrijwilligerswerk in een ontwikkelingsland te gaan doen. Ze schetst een behoorlijk cynisch beeld van het nut hiervan. De twee meisjes die ze opvoert, zijn zo naïef dat het storend is en de 'locals' worden nogal karikaturaal voorgesteld. Het boek biedt wel stof tot twee keer nadenken voor je aan zo'n avontuur begint. Enkele jaartjes ouder, als je al wèl iets kan, lijkt me in alle opzichten beter.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: Tanzania