De zegen van weemoed

Gelezen door: André Oyen (3306 boeken)

Citaat: " Ik dacht aan Trix van wie de horizon zo kort was geweest en die toch de oermoeder zou zijn van vele generaties, zag haar lieve ogen, rode krullen, prachtige hals, verrukkelijke billetjes en voelde tranen opkomen die niet te stoppen waren. Zo lag ik midden in de nacht ongezien zacht te huilen van ontroering over de zegen van mijn weemoed."

Theo Monkhorst publiceerde onder meer vijf romans, waaronder de veelgeprezen ‘De blijmoedige leugenaar’ in 2016. De dubbelroman ‘De zegen van weemoed’ is een onderdeel van een trilogie waarvan het derde deel later verschijnt. Het gaat in De Zegen van Weemoed vooralsnog om een dubbelroman, maar uiteindelijk moet een nog te verschijnen deel een trilogie completeren. De auteur confronteert ons met het leven, werken en filosoferen van de hoofdpersoon Pieter Fransman, journalist, schrijver en dichter. Het is een uiterst boeiende familiekroniek van bijna een eeuw geworden waarin families uit Oost en West met elkaar versmelten. Op vijfenveertigjarige leeftijd besluit Pieter Fransman een fictieve autobiografie te schrijven alsof hij vijfenzeventig is. Hij hoopt dat klusje snel te klaren maar hij zal daar uiteindelijk meer dan dertig jaar voor nodig zal hebben. Het wordt een uitgebreide zoektocht naar zijn herkomst en toekomst, met daarin jeugdige hebris, kroningsrellen in Amsterdam, twee wereldoorlogen, het trauma van zijn vermeende Duitse afkomst, een tragische liefde, vaderschap, de vriendschap met een oude Joodse filosoof en een mysterieuze dood en twee grote liefdes. Er overkomt Pieter Fransman heel veel in zijn leven. Het eerste deel van de dubbelroman gaat vooral over zijn bestaan waarin veel gelukkige momenten toch ook met onheil en ongeluk vervlochten zijn en met de dood van zijn jonge vrouw Trix als de overheersende factor van eenzaamheid dat zijn verdere leven lijkt te gaan bepalen. Hij beschrijft een rouwproces dat hem raakt tot tot in de diepste vezels van zijn geest. Gelukkig heeft zijn zoontje Sax nog, die hem een dierbare herinnering aan zijn geliefde biedt. Vader en zoon blijven dan ook in diepe harmonie met elkaar verbonden. In het tweede deel raakt Pieter, inmiddels een man op jaren verzeildin wat lijkt als een complot rondom het fenomeen van artificiële intelligentie en wetenschap dat de wereld gaat bedreigen. Samen met Lena, de weduwe van zijn vriend Leo, een filosoof, van wie hij als het ware de zorg voor de grote dreiging erft, gaat hij een eenzame strijd aan vol twijfels en wantrouwen jegens de wereld rondom. En dan krijgt de familiekroniek meer en meer het karakter van een thriller, waarin de brieven van opa Pieter aan zijn jonge kleinzoon Walid een uitlaatklep vormen voor zijn zorgen. Maar niet tegenstaande alle kommer rn kwel komt de liefde onverwacht terug om de hoek gluren. De zegen van weemoed is een uiterst sterke kroniek van onzekere tijden en mooie momenten die van het mensenleven een stevige brok labeur maken.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: