Winterwater

Gelezen door: André Oyen (3489 boeken)

Citaat: " Behalve dat zijn stem al jaren voor zijn dood door mijn koptelefoon dreunde, kende ik niets van deze man. Behalve zijn stem, die van God verkregen, wonderschone stem waar er maar één van was. En die stem kreeg aids, ook van God."

Dat opgroeien enorm moeilijk kan zijn hebben ons al veel zangers, dichters, schrijvers, cineasten en vele anderen trachten diets te maken. Het opgroeien is de start van alles. Als dat in een liefdevolle omgeving gebeurt kan dat mooi zijn, wanneer dat echter gebeurt in een streng godsdienstig milieu waar de hand van God en moeder altijd beschikbaar zijn om je bij het kleinste vergrijp een flinke dreun te verkopen kan dat zeker traumatisch worden vooral bij gevoelige zieltjes. Een boek waarin dat heel sterk naar voor komt en dat ik nooit zal vergeten is Klaaglied van een voorhuid waarin Shalom Auslander het verslag van zijn hoogstpersoonlijke worsteling met het geloof en de God die hem een leven vol onthouding en gemankeerd genot voorgooit. Het is een ongemeen scherpe maar ook komische vertelling, waar het sarcasme van afdruipt. Het is een heel geestig (net als de titel trouwens) maar ook schrijnend boek. Want Auslander mag zich wel uit de wurggreep van zijn God proberen te ontworstelen, maar dat lukt niet want de angst om vergelding van God (de toorn des heren) besluipt hem constant. Lex Paleaux is in zijn Winterwater minder scherp, zijn protagonist is ook jonger, maar het boek raakt de lezer ook ongemeen hard! Het verhaal situeert zich in het Friesland van de jaren tachtig en negentig. In dit fictieve drama op basis van feiten volgen we Lexje, een eigenzinnig kind dat vol verwondering kijkt naar de wereld om zich heen waar de toorn des heren en des moeders altijd ronddwaalt. Moeder is superstreng, van zijn vader die in Frankrijk geboren is houdt hij enorm veel omdat hij begripvoller is. De auteur leidt ons heel origineel binnen in de wereld van Lexje . Door middel van een korte wandeling, naar en door zijn huis, krijgen we inzage in de jeugdjaren van Lex. Muziek van Queen is des duivels en God heeft hem dan ook terecht gestraft met aids. Hoogte- en dieptepunten volgen elkaar op om de lezer uiteindelijk naar een onthutsende apotheose te leiden. «Een klap in je gezicht is net zoiets als twee treinen die frontaal op elkaar botsen. Het gaat ontzettend snel en de schade is enorm. De knokkels die het zachte weefsel van lippen raken maken ook veel stuk.» schrijft Lex Paleaux. Het schrijnende lot van de jongen komt aan als een geestelijke slag in het hoofd van de lezer. Buitengewoon knap debuut.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: