Mijn leven als foetus

Gelezen door: André Oyen (3542 boeken)

Citaat: "De schrijver deelt geheel en al in het lot van zijn werk. De onvolkomenheden ervan zijn de zijne, de beperktheid ervan is zijn eigen beperktheid. "

Als er een schrijver in Vlaanderen is die probleemloos essay en fictie kan vermengen is het wel Yves Petry. Tussen de meest hilarische fragmenten is er ook nog altijd een plaatsje vrij voor de beschouwing, filosofie, literatuuranalyse en dergelijke meer. Van meet af aan vond ik deze vrij ongebruikelijke vorm van fictie een enorme verrijking. Humor en ernst moeten in mekaar kunnen versmelten tot een rijk geheel.

In Mijn leven als foetus beschrijft Yves Petry op een luchtige, maar sombere manier het schrijverschap. Met sprekende werkwoorden zoals sissen en gieren en trillen en ratelen en daveren en ronken, vergelijkt hij het ontstaan  van een roman met het ontstaan van een bouwwerf. Ook maakt hij de vergelijking tussen het schrijven van een roman en de zwangerschap.
Daarbij is zoals bekend humor Yves Petry niet vreemd: 'Om kort te gaan, ik vond en vind nog steeds dat het schrijven van een roman meer weg heeft van een organisch groeiproces dan van een bouwproces'.

De vergelijking met een zwangerschap wint het wel, maar dan hoeft de schrijver niet direct met de aanstaande trotse moeder te worden vergeleken en het klopt ook weer niet dat je een roman kan vergelijken met een foetus. Nee, je kan eerder de schrijver een foetus noemen. Want Yves Petry vindt dat het opstarten van een nieuwe roman hem piepjong maakt, zo jong als een foetus.

Onvolprezen 'papieren man' Dirk Leyman analyseert stijl en werk van Yves Petry in zijn nawoord. Na zijn rondleiding door het literaire huis van Yves Petry zou je, indien je nog niets mocht gelezen hebben van deze bijzonder schrijver, alles willen aanschaffen.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: