Zijde

Gelezen door: Liesbet van Loo (2 boeken)

Een boekje van weinig bladzijden en zeer korte hoofdstukjes. Het nam mij bij de hand en voerde mij mee naar een frankrijk van vorige eeuw en een stil verre oosten. Heel bijzonder van sfeer.

 | Reacties (7)Delen |
7 reacties:
els lens op 12 maart 2014:
Hoge verwachtingen had ik, na alle lovende woorden voor dit boekje. Maar ik vond er absoluut niets aan. Het verhaal is helemaal niet uitgewerkt. De weg van Frankrijk naar Japan wordt elke keer weer uitgebreid beschreven. Dat is ongetwijfeld grappig bedoeld, maar als je al minder dan 100 bladzijden te vullen hebt en het dan op die manier nog moet rekken... Nee. Erotisch ? Poëtisch ? Nee, ik vind dit een zeer overroepen boek(je).
Jolien Roos op 2 november 2009:
Onwaarschijnlijk wat je kunt vertellen met zo weinig pagina's. Je kan je zo goed inleven in de personages met zo'n minimum aan woorden!
Ik heb ook de film gezien. Maar die gaat meer om een verhaal terwijl het boek een gebeurtenis vertelt.
silvie op 26 april 2007:
Ik had helemaal niks met dit boek. Misschien waren mijn verwachtingen te hoog gespannen. Ik vond het emo, te soft en weinig prikkelend. Grmpf.
Frieda Tibax op 6 november 2006:
Een pareltje dat alle leesgenoten graag gelezen hebben. Een fascinerend verhaal, zeer poëtisch gebracht met toch nog een verrassende wending.
John Emery op 31 juli 2006:
Less is more is hier de slogan! In zo weinig woorden zoveel gevoelens overbrengen. Het is mooi. Kies ook het moment waarop dat je het leest. Bvb na een mooie nacht terwijl zij nog de zijden lakens koestert en jij met een kopje koffie je nestelt in haar zetel en het huis voelt ontwaken. Dubbel zo mooi.
Luc Schuddinck op 25 maart 2006:
Een boekje dat je op één à twee uur uit hebt. Maar dat maakt het geen wegwerpboekje. Er zit veel sfeer en mysterie in, een stukje geschiedenis en een einde dat naar de keel grijpt.
catootje op 10 maart 2006:
Hier past echt de leuze 'klein maar fijn' bij. Een prachtig kortverhaal met een intimistische sfeer. Ik werd helemaal meegezogen in het boekje en bleef even verweesd achter na het laatste blad! Een aanrader!!!

Gelezen door: Karla (72 boeken)

Citaat: "‘Hij verroerde zich niet, zelfs niet toen hij voelde hoe de handen van zijn schouders naar zijn nek gingen en de vingers - de zijde en de vingers - tot aan zijn lippen reikten, en ze één keer beroerden, langzaam, en weer verdwenen.’"

Zijde (1997) betekende de grote doorbraak voor Alessandro Baricco (Italië) en werd in 1998 uitgeroepen tot ‘Booksellers International Book of the Year. De betoverende mini novelle (120 pagina’s) speelt zich af in de tweede helft van de negentiende eeuw. Het dorpje Lavilledieu (Zuid-Frankrijk) leeft van de zijdeproductie. Wegens een ziekte van de zijderupsen, traditioneel aangevoerd uit Egypte en Klein-Azië, wordt het terrein noodgedwongen verlegd naar Japan, een land dat op dat moment nog een aura van geheimzinnigheid en mysterie uitstraalt. De grenzen met de buitenwereld zijn nog maar pas geopend. Hervé Joncour wordt vier maal op expeditie gestuurd en geraakt iedere keer meer in de ban van een intrigerende, jonge vrouw. ‘Haar ogen hadden geen oosterse vorm, en haar gezicht was het gezicht van een meisje.' Alessandro Baricco toont dat weinig woorden volstaan om levensechte personages neer te zetten. De 65 hoofdstukjes in miniatuur lezen als een oosters sprookje, vol exotische symboliek. De geschiedenis meandert repetitief op het ritme van de seizoenen en trekt de lezer zintuiglijk mee in een sensuele trance. Een 'zijde' zacht, poëtisch kleinood, waarvan de tragische, ontnuchterende ontknoping mij wel wakker maakte uit een (te) mooie droom. In 2007 volgde een verfilming door de Franse regisseur François Girard met Michael Pitt en Keira Knightley in de hoofdrollen.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: GVN (9 boeken)

Voor de sobere schrijfstijl, wat emotieloos, van Baricco moet je zijn. "Zijde" is geen slecht boek, maar ik heb er al betere gelezen.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Rony Borghart (107 boeken)

Citaat: "Het meisje tilde lichtjes haar hoofd op. Voor het eerst maakte ze haar ogen los van Hervé Joncour en richtte ze op het kopje. Langzaam draaide ze het totdat ze het exacte punt waar hij had gedronken onder haar lippen had. Ze sloot de ogen half en dronk een slokje thee. Ze nam het kopje van haar lippen weg. Ze liet het terugglijden naar waar ze het had gepakt."

Een bevreemdende geschiedenis boordevol symboliek. De handelaar in zijderupseieren, Hervé Joncour, reist 4 opeenvolgende jaren, de eerste keer in 1861, naar Japan. Vier maal langs een identieke reisroute, 4 maal komt hij aan het Bajkal meer en 4 maal geven de mensen daar het meer een andere naam (de zee, de duivel, de laatste, de heilige). 3 maal ontmoet hij in Japan een jonge vrouw, haar ogen hadden geen oosterse vorm en haar gezicht was het gezicht van een kind. Nooit heeft hij haar stem gehoord. De eerste reis drinkt zij thee uit zijn kopje precies op dezelfde plek waar hij gedronken had, de tweede reis geeft zij hem een briefje met de boodschap: "kom terug, of ik ga dood", de derde reis schenkt zij hem een meisje voor de nacht. 4 maal nemen vogels een symbolische plaats in. Een boekje dat niet samen te vatten valt. Je belandt in de irreële wereld van het symbolisme. Lezen, herlezen, bezinnen. Een schitterende briljant.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: ingrid (42 boeken)

Citaat: "'Jij was dood.' Dat zei ze. 'En er was niets moois meer, op de wereld.'"

Een ingetogen verhaal over liefde en verlangen. Een meesterwerkje waar ik moeilijk afscheid van kon nemen. Ik wou het direct terug lezen. Stukjes in me opnemen en bezinnen. Ik heb geen bezitsdrang voor boeken maar dit is een hebbeding dat in mijn boekenkast moet staan om er heel vaak naar terug te kunnen grijpen.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: