De verstotene

Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)

Citaat: "Mijn verleden en mijn ervaringen hadden me getraind in het wegdrukken van beelden die bij mijn herinneringen hoorden. Later leerde ik ook niet meer te voelen wat ik vroeger had gevoeld, en gestaag sleep ik de scherpe randen weg tot een zoetgekleurde film die slechts deels bij mijn ik hoorde."

Mina – die nu Amelie heet, is van Marokkaanse komaf. Haar ouders zijn ooit naar Nederland gekomen, maar van integratie willen ze niets weten. Vaak wordt op dat soort vrouwen het etiket ‘gevangen tussen twee culturen’ geplakt. Maar dat geldt niet voor Amelie (uiterlijk toch niet). Ze heeft zich van haar ouderlijk milieu los weten te maken. Maar ze voelt zich verstoten uit de hedendaagse samenleving, zowel de westerse waarin ze leeft en werkt als de allochtone gemeenschap waarin ze is opgegroeid. Ze hunkert naar warmte, liefde en erkenning maar botst op een muur van koele onverschilligheid, berekening, egoïsme en liefdeloosheid in haar werkomgeving en bij haar familie.

Aan het begin van het verhaal treffen we haar aan in New York, waar ze met haar Nederlandse vriend Mart een weekje vakantie doorbrengt. Het wordt helaas geen vrolijk verblijf, want Mart dumpt haar na drie dagen. De breuk treft haar harder dan ze gedacht had want haar vriend had zijn zaakje goed voorbereid. Na deze pijnlijke ervaring met Mart heeft Amelie zich ziek gemeld op haar werk en komt ze in een periode van lethargie terecht. De gesprekken met een vrouwelijke psycholoog die ze op kosten van haar baas mag voeren vindt ze wel verwarmend maar helpen doen ze niet echt.

Ze propt zich vol met eten en zoekt verstrooiing in alcohol en seks, meestal met mannen maar ook eens met een vrouwelijke collega. Dan ontmoet ze de joodse man Samuel. Ze wordt verliefd op hem en raakt zwanger van die ene keer dat ze zonder condoom seksen en waarvoor ze te dronken was om zich nog iets te herinneren. Maar Samuel wil niet huwen en zeker niet met een moslima. Als ze hem van haar zwangerschap en zijn aankomend vaderschap op de hoogte stelt barst hij in lachen uit en werkt haar radicaal de deur uit, haar nog meedelend dat hij haar nooit zou aangeraakt hebben indien hij op voorhand geweten had dat ze een moslima was, al dan niet practiserend. Wat denkt ze wel: dat hij als jood met een moslima een kind gaat opvoeden?

Naima El Bezaz vertelt dit tragische verhaal met heel veel aandacht voor haar personage. Amelie, met al haar twijfels, verlangens en moeilijkheden, overtuigt tot in alle bijzonderheden. El Bezaz maakt eigen keuzes, durft die naar buiten te brengen en botst daardoor wel eens stevig met andersdenkenden. Juist daarom is ze belangrijk voor een multiculturele samenleving, waarin dialoog en tolerantie de toon zetten en geen plaats is voor hokjes-denken’.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: