Het verdwenen jaar van Salvatierra

Gelezen door: Marita Schaukens (140 boeken)

Citaat: "Misschien komt het door dat grenzeloze buitenaspect dat het me moeite kost het doek een schilderij te noemen, want 'schilderij' is een woord dat een kader suggereert, een omlijsting die iets behoedt, en dat is precies wat Salvatierra wilde vermijden. Het ging hem juist om het ontbreken van een grens of een toevluchtsoord, om het onvermijdelijke contact tussen de verschillende ruimtes."

In deze  roman heeft de Argentijn Mairal in iets meer dan 100 bladzijden een geniaal idee voor een plot uitgewerkt: na de dood van hun vader Juan vinden de zonen Miguel (de ik-verteller) en Luis zijn gedateerde schilderdoeken, kilometerslang -het resultaat van 60 jaar dag in dag uit schilderen-,  maar er ontbreekt één  jaar, dat van 1961. Miguel blijft in het geboortedorp om het terug te vinden. Omdat je even nieuwsgierig bent, sla je als lezer de bladzijden van de korte hoofdstukken snel om. Ondertussen krijg je een beeld van het leven van de Salvatierra's, van Juan, van hun moeder. Daarbij staan de oude schuur én de rivier centraal.

Mairal heeft mooie poëtische zinnen geformuleerd, weloverwogen beelden bedacht en vergelijkingen gemaakt, waardoor de zoektocht van de zonen haast iets existentieels krijgt. Zij, vooral Miguel, duiken in het verleden van hun vader en zijn geheimen door de doeken af te rollen, zoals Juan ze ooit dag na dag samenstelde in vloeiende penseelstreken en oprolde. De rivier, net als het leven, stroomt en nooit komt exact hetzelfde terug.

Waar bevindt zich het doek uit 1961? Wat staat erop? Tijdens de lectuur van die spannende zoektocht is het genieten van het literaire talent van Mairal, zijn stijl, zijn beelden.  

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Fons Mariën (201 boeken)

Juan Salvatierra heeft zijn sinds zijn 20ste zijn leven lang geschilderd, hij schilderde zijn eigen leven in een dorp aan een rivier op de grens tussen Argentinië en Uruguay. Na zijn dood keren zijn zonen Miguel en Luis terug naar hun geboortedorp en in de schuur vinden ze de meterslange doeken terug, die elk jaar uit Salvatierra's leven uitbeelden. Ze willen het gehele werk aan een musuem verkopen. Eén jaar, 1961, ontbreekt echter en vooral Miguel vindt geen rust voor hij dit doek teruggevonden heeft.
Het verdwenen jaar... is een vlot geschreven boek met een boeiend verhaal dat het leven in een klein Argentijns dorp evoceert. Zonder een meesterwerk te zijn, is het toch een kleine parel die de moeite loont om te lezen.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: