Nauwelijks lichaam

Gelezen door: Fieke Van der Gucht (58 boeken)

Citaat: "Sommigen zeggen dat we niet alleen zijn wat we hebben, maar ook wat we verloren hebben."

Voor de verhalenbundel Nauwelijks lichaam kreeg Filip Rogiers de Debuutprijs 2012. In vijf verhalen beschrijft hij vijf personages – doorgaans vrouwelijk – op drift: poestvrouw Bérénice wier ontslag dreigt, Madeleine die zich in een caravan verschuilt voor haar verslenste leven, de naïeve Charles die de ontrouw van zijn vrouw ontdekt na haar overlijden, opbouwwerker Alfi die zich stilzwijgend in de kelder verschanst, en Lillian van wie de echtgenoot met de noorderzon verdwenen is.

Loepzuiver legt Rogiers de levens van de personages vast op het ogenblik dat ze alle controle kwijt zijn en vlak vóór het ogenblik waarop ze ontploffen en radicaal tegen hun lot ingaan. Rogiers’ taal is bloemrijk en reflecterend, zijn stijl ingehouden en afstandelijk. Soms schrijft hij echter zó vervreemdend dat de personages je kouwe kleren niet meer raken. Een weinig opbeurende schets van vijf gebroken levens.

 | Reacties (1)Delen |
1 reacties:
Rinse op 15 maart 2017:
De personages doorgaan hun dagdagelijkse leven, maar toch duikt er bij elk deel wel een probleem op dat meestal onopgelost blijft. Dit maakt dat het boek je altijd zal bijblijven door de toch iets zwaardere thematiek

Gelezen door: André Oyen (2941 boeken)

Citaat: "Naakt nog nauwelijks lichaam fluistert het in haar hoofd."

De Debuutprijs 2012 -de prijs voor het beste literaire debuut van een Vlaamse auteur- ging naar Filip Rogiers voor zijn verhalenbundel Nauwelijks lichaam. Rogiers verwoordt volgens de jury “in prachtig Nederlands” hoe kleine levensdrama’s van normale mensen “soms grote drama’s in een kleine wereld worden”. En inderdaad na lezing van deze verhalenbundel kan ik de jury alleen maar volmondig gelijk geven.
Maar Filip Rogiers (°1966) is ook geen gewone debutant. Hij is een ervaren journalist (De Morgen, Knack, De Standaard) en er werden eerder al gedichten van zijn hand gepubliceerd in het poëzietijdschrift Het Liegend Konijn. Zijn verhalen figureerden in de verhalenbundel Mooie Jonge Honden. Nieuw Vlaams literair talent (2003) en in 2004 verscheen het documentaire boek Buurtpatrouille. Hoe Vlaanderen aan een nieuwe eeuw begint.

Nauwelijks lichaam, een bundeling van vijf verwante verhalen, is zijn prozadebuut en werd meteen gelauwerd. Het eerste verhaal van de bundel verscheen al in 1998 in het Nieuw Wereld Tijdschrift. In totaal vijf verhalen schetst Rogiers een reeks van gebroken levens en de dromen die eraan voorafgingen. Rogiers schrijft met verbittering, boosheid, maar ook met poëtische kracht die underdogs een heldenstatus verleent. Berenice, hoofdpersoon van het verhaal Nauwelijks lichaam komt bij haar dreigende ontslag bijvoorbeeld tot het besef dat ze altijd onzichtbaar door het leven is gegaan en volstrekt vervangbaar is. Deze plots verworven zelfkennis werkt ook erotiserend bij haar.
Met een soortgelijk gevoel van onmacht wordt ook Lillian, de hoofdpersoon uit het vijfde verhaal Aire de la Sentinelle geconfronteerd wanneer ook zij wordt ontslagen. Er zitten heel veel gelijkenissen tussen de hoofdpersonages waarvan onmacht en verborgen pijn er enkele belangrijke zijn. Filip Rogiers heeft met Nauwelijks lichaam het literair wat veronachtzaamde kortverhaal heel professioneel in de schijnwerpers gezet.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: