Rebellen Van de Galliërs tot de andersglobalisten

Gelezen door: André Oyen (3543 boeken)

Citaat: "De ‘moraal’ van een historische gebeurtenis of zelfs van een dynastieke opsomming zou kunnen zijn dat er niets aan te doen is, dat er altijd koningen en machtige mannen geweest zijn die altijd al het laatste woord hadden. Maar hij zou ook kunnen zijn dat onze voorouders dankzij hun vaak gewelddadige strijdlust het gezag uitdaagden, de macht ervan beperkten en uiteindelijk hun situatie verbeterden."

Anne Morelli is doctor in de geschiedenis en professor aan de ULB. Zij publiceerde eerder bij EPO o.a. de bestseller De grote mythen uit de geschiedenis van België, Vlaanderen en Wallonië en Rubino. De aanslag op Leopold II. Anne Morelli (14 februari 1948) is een Belgische historica van Italiaanse origine gespecialiseerd in de hedendaagse geschiedenis van religies en minderheden. Ze is als docent verbonden aan de Université Libre de Bruxelles (ULB) waar ze vakken doceert met betrekking tot historische kritiek, Belgische overheidskwesties, godsdienstgeschiedenis, interculturele contacten en geschiedenisdidactiek. Ze is tevens adjunct-directeur van het Interdisciplinair Centrum voor de studie van Religie en Secularisme (Centre interdisciplinaire d'étude des religions et de la laïcité) aan dezelfde universiteit. Ze is vooral bekend omwille van haar standpunten over sekten en nieuwe religieuze bewegingen. Net als vele andere sociologen en historici is ze van mening dat de Kerk enkel verschilt van sekten op het gebied van hun machtsrelatie. Volgens haar zijn sekten, in navolging van Michel Foucault, "totalitaire instellingen" zoals kloosters, gevangenissen, ziekenhuizen (enzoverder) die mensen als een nummer behandelen en vervolgens de indruk geven dat er een uniform geheel kan worden gevormd. In 2005 zei ze tijdens de 36ste jaarlijkse conferentie van de Internationale Associatie van Instellingen voor Arbeidsgeschiedenis (IALHI) in Gent op een internationaal symposium over anti-globalisme dat geen enkele beweging ooit een verandering heeft teweeggebracht zonder het gebruik van geweld. Samen met collegae histori Jan Dumolyn, Bruno Bernard, Francine Bolle, Gita Deneckere, Serge Deruette, Michel de Waha, José Gotovitch, Jelle Haemers, Freddy Joris, Serge Lewuillon, Francis Sartorius, Anne-Laure Van Bruaene, Pierre Van den Dungen, Monique Weis, Els Witte stelde zij een bijzonder boeiend boek samen over onze vaderlandse onruststokers, samen. In een epiloog stelt Thomas Blommaert, van uitgeverij EPO dat dit boek lectuur is waarin de strijd alles is: het zout en de peper, de kaneel en de curry, het zoet en het bitter. En dit boek vertelt inderdaad heel gedetailleerd over mensen die door hun revolte de loop van de geschiedenis veranderd hebben.Van het ‘verzet' van de Galliërs tot de Indignados. Van Jacob Van Artevelde tot Julien Lahaut.

In Rebellen leggen historici díe bladzijden uit onze geschiedenis bloot waarvan de officiële bronnen - onveranderlijk die van de gevestigde macht - geen gewag maken. Van boerenopstanden en stedelijk oproer tot religieuze oppositie en stakingen die aan de basis liggen van onze sociale zekerheid. Jan Dhondt, professor aan de universiteit van Gent, toonde in 1954 al aan dat de radicaalste maatschappelijke en politieke veranderingen in ons land niet het gevolg waren van verkiezingen en parlementen, maar eerder ontstonden onder druk van een heftige publieke opinie. Georganiseerde verzetsacties resulteerden in kortere arbeidsdagen, erkenning van het stakingsrecht, ziekteverzekeringen, werklozensteun en pensioenuitkeringen. Al mag deze werkelijkheid dan niet wereldkundig worden gemaakt, ‘rebellie’ verandert soms echt wel de loop der dingen. Het is daadwerkelijk mogelijk om de groten der aarde angst aan te jagen en verzet wordt – soms – met succes beloond. Alleen schitteren deze subversieve episodes uit onze geschiedenis in de leerboeken door afwezigheid. Anne Morelli stelt in haar voorwoord dat gezagsdragers niet zomaar vrijwillig hun macht en privileges af staanen dus is het onmogelijk om diegenen die zich aan hun voorrechten vastklampen ‘vriendelijk’ af te zetten of erop te vertrouwen dat ze zullen instemmen met een verandering waarvoor ze zelf de tol moeten betalen. Als we willen breken met een toestand van onderwerping die alleen geoorloofde nepconflicten toelaat binnen de grenzen die door de autoriteit en de macht zijn bepaald en die niets veranderen aan de fundamentele machtsverhoudingen, dan is geweld (reëel of als dreigement) onvermijdelijk. Breuken gaan tegelijkertijd gepaard met bevrijdend geweld, maatschappelijke creativiteit en collectief en sociaal streven. Na een intens hevige revolutionaire fase ontstaat er een nieuw evenwicht uit de compromissen tussen de totale hervormingsprojecten van de revolutionairen en de oude instellingen. Als pacifist sta ik nogal afwijzend tegen elke vorm van geweld ook die voor het goede doel, dat betekent echter niet dat dit boek vol opruiende taal zit maar wel correcties aanbrengt in de verdraaide historische geschiedschrijving.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: Brussel