Dierbaar

Gelezen door: Marita Schaukens (93 boeken)

Citaat: "Haar moeder wilde dat Mille haar borsten verborgen hield onder grote, kinderachtige katoenen truien. [...] Mille had haar eigen stijl, ze spaarde en liep vlooienmarkten af, kocht lange T-shirts die ze droeg als jurk boven dikke, versleten maillots, [...]Mille en haar moeder maakten altijd ruzie over welke kleren ze aan moest en het geruzie was begonnen toen ze borsten kreeg, grote borsten, waar mannen wel naar moesten kijken. [...] Ze heette Mille, een afleiding van Mildred, maar ze werd ook Sweet Pea genoemd. Ze vond het leuk dat mannen naar haar keken."

Het is met de vondst van het lijk van de jongvolwassen Mille die twee jaar eerder verdwenen was, dat de indrukwekkende roman van deze Noorse schrijfster start. In het bos vinden drie jongens het, terwijl ze eigenlijk hun verborgen schat zochten. Mille verblijft een zomer lang in het huis van oma Jenny (moeder van Siri), en past er op de twee kinderen van de drukke restauranthoudster Siri en haar man Jon: Alma en Liv. De avond van het feest voor de 75ste verjaardag van Jenny verdwijnt Mille en ze wordt sinds die avond niet meer gezien. Rond het midden van de roman staat die bewuste avond centraal en daarrond laat Ullman haar roman subtiel 'tollen': ze doet op een associatieve manier uit de doeken wat ervoor in het gezin plaatsvindt, en in de tweede helft wat er gebeurt in de twee jaar na de verdwijning. In het gezin komen door de omstandigheden geheimen bloot te liggen: Jenny en haar dochter hebben de dood van de vierjarige Syver (broertje van Siri) nooit verwerkt, schrijver Jon kan het derde deel van zijn trilogie maar niet afwerken, Siri confronteert hem met haar ontdekkingen van de minnaressen die hij had, Jenny drinkt opnieuw geregeld teveel na 25 jaar geheelonthouding, Alma wordt van school gestuurd en is Liv echt het kind dat zal blijven zingen en dansen en ieders lieveling is? Ullman kiest voor een perspectiefwisseling, waardoor de lezer de verschillende standpunten kan volgen en niet geleid wordt in zijn oordeel. Voortreffelijke roman die smaakt naar meer.

 | Reacties (1)Delen |
1 reacties:
mia dehaes op 31 augustus 2017:
het motto van het boek luidt: "Maar jouw verdwijning zelf blijft achter" (Gunnar Ekelöf) en dat is inderdaad wat er gebeurt. Syver en Mille verdwijnen en die verdwijning, dat ontbreken blijft en tast alles aan. Dat wat je dierbaar is, kan zomaar verdwijnen, zij die je dierbaar zijn kun je niet altijd beschermen. Een somber thema, ook over het voorbijgaan van de tijd (L"air du Temps!) en het onvermogen en de onwil misschien ook om hier mee om te gaan, maar tegelijkertijd zijn er hoopgevende elementen: Siri vindt de kracht om de dingen bij hun naam te noemen en verdriet bespreekbaar te maken.

Het boek geeft ook een liefdevol beeld van opgroeiende kinderen (Alma en Mille). Simen, het jongetje dat vergroeid is met zijn fiets, vind ik prachtig geportretteerd.

Gelezen door: Rudy Blom (14 boeken)

Citaat: "Ze overwoog om niet weg te gaan van het feest, ze overwoog om te blijven. Ook al waren de meeste gasten honderd jaar oud en zouden ze spoedig in de mist verdwijnen."

De Scandinavische literatuur op zijn best. Scherp, diepgravend,alle zielenroerselen ontbloot. Als je dan ook nog de dochter van Ingmar Bergman bent is succes gegarandeerd. Het boek laat je niet los tot je de ware toedracht van iedereen kent. Het is geen specifiek misdaadverhaal en de dader doet ook niet terzake, maar hoe het leven van de verschillende personages wordt ontrafeld en beetje bij beetje zijn betekenis krijgt is om stil van te worden. Een boek dat nog lang blijft nazinderen.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: