Loopgraven in Afrika, de vergeten oorlog van de Congolezen tegen de Duitsers

Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)

Citaat: "België zond geen zwarte troepen naar het front in Europa. Frankrijk en Groot-Brittannië deden dat wel. Zowel de toenmalige gouverneur – generaal als koning Albert waren tegen Congolese troepen aan de ijzer. Daar worden allerlei redenen voor aangevoerd, onder meer dat de zwarte soldaten gevaarlijk zouden zijn voor Europese vrouwen, gezien hun seksuele potentie en appetijt."

Het begin van de Groote Oorlog zal in 2014 massaal herdacht worden. Niet alleen Duitsers, Engelsen, Fransen en Belgen sneuvelden in de strijd. Lucas Catherine werpt in zijn nieuwe boek Loopgraven in Afrika, de vergeten oorlog van de Congolezen tegen de Duitsers een blik op de vele Afrikanen die ook hun leven hebben gegeven in de eerste moderne oorlog ooit. In Europa was de aanleiding tot de Eerste Wereldoorlog de moord op een keizerszoon, namelijk aartshertog Frans Ferdinand van Oostenrijk. Die aanslag werd in Serajevo gepleegd door de Servische terreurgroep De Zwarte Hand.

In Centraal- en Oost-Afrika wordt de aanleiding van de oorlog de moord op twee zwarte, Congolese soldaten door Duitse koloniale troepen. Zij verloren het leven op 22 augustus 1914. Die oorlog ging toen natuurlijk niet om die twee Onbekende Soldaten. Dat was een onbelangrijk detail, zo onbelangrijk dat hun namen zelfs niet zijn opgetekend. Het ging wel al om grondstoffen. Congo en vooral Oost-Congo, was rijk aan mineralen. De Europeanen hadden de koloniale onderdanen hard nodig. Zonder hen konden ze de oorlog niet winnen.
Voor België en Duitsland stond er ook in Afrika veel op het spel. Dankzij de Congolese soldaten kreeg België als oorlogsbuit twee nieuwe kolonies: Rwanda en Burundi. België erfde niet alleen deze territoria maar ook de koloniale politiek die de Duitsers er hadden gevoerd. Zij hadden de etnische opdeling tussen Hutu’s en Tutsi’s versterkt. Het zou bijna een eeuw later leiden tot de Rwandese genocide.

Die Groote Oorlog, zowel in Europa als in Afrika, was ook niet langer een oorlog à la façon van het Ancien Régime waarin een adellijk officierenkorps vocht voor de eer en daarbij duizenden, in het geval van de Grote Oorlog, miljoenen soldaten opofferde als kanonnenvlees, maar een ‘industriële’ oorlog. De Congolese soldaten en hun logistiek, de dragers hebben in Afrika de oorlog voor België gewonnen. Samen met hun vrouwen, die werden ingezet voor het koken, het wassen en andere taken en die daarom halve soldij kregen uitbetaald. Zij zijn met tienduizenden gesneuveld. Zullen de officiële herdenkingen van de Groote Oorlog volgend jaar ook hen herdenken?

In zijn voorwoord stelt Jan Blommaert dat het boek van Lucas Catherine een vingertje is dat een heel andere richting uitwijst dan die van de Vlaamse Ijzermythologie die de herinnering domineert en duidelijk onderlijnt dat de hele wereld de koloniale onderdanen in het bijzonder slachtoffer werden van de Groote Oorlog. Dit nieuwe pareltje van Lucas Catherine andermaal geschreven in een heerlijk Nederlands en rijk voorzien van authentieke foto's , levert weer een belangrijk element toe aan een stuk te weinig gekende geschiedenis.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: Congo