Het zingen van de tijd

Gelezen door: Ilse Anné (30 boeken)

Citaat: "De vogel en de vis kunnen liefde voor elkaar opvatten. Maar waar gaan ze hun nest bouwen?"

Het zingen van de tijd bezingt de lotgevallen van een gemengd Amerikaans gezin van 1939 tot heden. Een Duits-Joodse fysicus huwt een zwarte zangeres, waarop het stel drie kinderen krijgt. Door samen te musiceren en te zingen creëert het gezin een eigen wereld waarin ras een onbeduidende factor is. Toch wordt hun familie onvermijdelijk getekend door de heersende rassenongelijkheid. Powers lardeert zijn roman met historisch en politiek feitenmateriaal uit de recente Amerikaanse geschiedenis (Martin Luther King, rassenrellen…) en bespeelt alle registers van de witte en zwarte muziek, zij het soms op weinig subtiele wijze. Aan de hand van de natuurkundige bespiegelingen van de vaderfiguur over het begrip tijd, geeft hij tijd an sich een essentiële rol in het verhaal.

 | Reacties (8)Delen |
8 reacties:
Iris op 29 oktober 2009:
Prachtig boek dat ik in één ruk uitlas. Verrassend einde, waarin 'het zingen' en 'de tijd' samenkomen. De tijd beweegt als een lus doorheen het verhaal!
Silvie op 20 mei 2007:
Het zingen van de tijd zindert nog na. Gelukkig - 't zou jammer zijn als je na 750 kloefers van pagina's geen zinderingen meer overhoudt aan je boek. Richard Powers slaagt erin op een zeer poëtische en muzikale manier een familieverhaal op te bouwen dat zwart en wit verenigt en uiteendrijft en het zingen van de tijd als rode draad weeft doorheen een onthutsend én ontroerend verhaal. Wat een weekend!
Liesbeth op 30 januari 2007:
Echt een prachtige boek dat gaat over muziek, tijd en de onderdrukking van zwarten, maar dat volgens mij vooral gaat over de relatie tussen drie kinderen die alle drie worstelen met hetzelfde probleem maar die elk een ander antwoord gevonden hebben.
mieke op 28 december 2006:
Het is al een hele tijd geleden dat ik dit boek las, maar het staat voor mij nog steeds op nummer 1. Spannend, historisch, mysterieus en veelzijdig. Ik ben nog op zoek naar een gelijkwaardige leessensatie.
Mie Van Boxem op 3 september 2006:
Ik ken weinig van muziek en helemaal niets van fysica. Dit boek vroeg dan ook enige inspanning. De zoveelste beschrijving (in steeds andere woorden - toch wel knap) van weer een nieuwe zangprestatie werkt dan ook wel eens irriterend. Ook het feit dat je je met geen van de personages echt kunt indentificeren, maakt het er niet makkelijker op. Maar de knappe compositie: heen en terug springend in de tijd en de integriteit van het verslag door een van de hoofdpersonages, deden me steeds verder lezen.

Het is vooral een humaan boek dat een onthullend beeld geeft van de scherpte van de rassentegenstellingen in de VS in de loop van de 20ste eeuw.
Magda Ockier op 9 juli 2006:
Een boek waar je traag en intens moet van genieten. Dit boek laat je ook kennismaken met prachtige werken uit de volledige muziekgeschiedenis. Beluister daarom ook af en toe een compositie (o.a. van Mahler en Schubert) die in het boek subliem wordt toegelicht.

Richard Powers is niet alleen een veelzijdig, erudiet en intelligent man maar daarenboven ook een groot kunstenaar met ethisch hoogstaand normen. Een GROOT MENS...! Naar mijn bescheiden mening verdient hij een plaats bij de groten van deze eeuw.
John Dupont op 28 april 2006:
In Het zingen van de tijd geeft de auteur een ontnuchterend beeld weer van de rassenproblematiek in de VS.
De talrijke muzikale passages, gaande van de doldwazemelodietjes, het ernstige Duitse lied-genre, de erotiserende Franse opera, de oude Vlaamse polyfonie tot de begeesterende negro-spiritual zijn zo passioneel beschreven dat je in een soort van bedwelmende extase verder leest.

Een beklijvend en ontroerend meesterwerk dat je geregeld naar je zakdoek en naar adem doet grijpen.
marianne op 22 april 2006:
In één woord: een meesterwerk. Het is wel zo dat je meer aan het boek hebt als je ook een beetje kennis bezit van muziek en muziekstukken. Anders gaat er hier en daar nogal eens een betekenis verloren.