Tegenwoordig heet iedereen Sorry

Gelezen door: Ann Busquart (9 boeken)

Net zoals in zijn andere boeken weet Bart Moeyaert ook nu weer veel te zeggen met weinig woorden. Een gevoelig boek, dat bovendien heel mooi vormgegeven is.

 | Reacties (1)Delen |
1 reacties:
Marita Schaukens op 7 december 2018:
Hoe de schrijver erin slaagt in het hoofd te kruipen van het jonge meisje Bianca is indrukwekkend. Als alle aandacht van de moeder naar het broertje gaat, naar het bezoek, maar niet naar het dochtertje, dan is het niet verwonderlijk dat ze wegkruipt, een schuiloord heeft, niet ver uit de buurt, maar toch onzichtbaar. Als dat schuiloord niet blijvend is, dan wordt ook dat ontsnappen onmogelijk en moet Bianca duidelijk(er) zijn, niet direct, maar met een tekening. Bedrieglijk sobere zinnen. Moeyaert roept een hele wereld op tussen elke zin in, met elk weloverwogen woord.

Gelezen door: Mia (79 boeken)

Citaat: "'Ja,' zei papa. 'Als je iets doet, doe je het voluit en helemaal, of helemaal niet. Half bestaat niet.' (p121) "

We maken een dag mee uit het leven van Bianca, een 12-jarig meisje. Het is vrijdag en straks wordt ze opgehaald door haar vader en zijn vriendin Cruz. Ze krijgt van haar moeder te horen dat de regeling gewijzigd zal worden. Cruz en haar vader vinden haar onhandelbaar. Eens in de twee weken vinden ze meer dan genoeg. Voor Alan blijft alles zoals het was. Hij is haar 9-jarige broertje met een hartprobleem.

Bianca heeft het duidelijk moeilijk. Ze heeft plaats moeten ruimen voor Cruz. De vader en Cruz leven in een soort woongroep waar Bianca zich niet beschut voelt. Bij haar moeder heeft ze ook het gevoel dat ze op de tweede plaats komt. Daarom trekt ze zich terug, zet ze haar stekels op.

Deze vrijdag komt er een vriendje van Alan spelen. Verrassing:zijn moeder is de soapactrice Billie uit de serie 'Hier bij ons'. Bianca is een grote fan van haar. Dat blijkt niet meteen uit haar houding. Ze houdt zich wat op de achtergrond, maar valt dan weer op door zich voor te stellen als 'Perdon'. Billie noemt haar een merkwaardig meisje. Het opmerken waard dus. Als dan ook nog haar schuilplekje bijna letterlijk wegvalt, is het tijd voor Bianca om zich open te stellen voor verandering.

Het verhaal is erg toneelmatig. Je vindt de eenheid van tijd, plaats en handeling terug uit de klassieke drama's,evenals de katharsis. In het klassieke drama komt de wereld binnen via bodes. Hier gebeurt dat via soaps. Direct door de figuur van Billie, maar ook indirect door hun gesprekken en meningen in de serie en in de roddelblaadjes.

Grootse en gevaarlijke dingen gebeuren niet in dit verhaal. Het 'bloederigste' is het kriekensap dat uiteindelijk toch niet door de keuken vliegt. Een klein, onderhuids drama, maar zo pijnlijk voor Bianca.

Bianca is een kritische observator, ook of vooral van zichzelf. Ze is vroegwijs. Misschien zijn veel kinderen zo, maar willen wij volwassenen dat niet weten? Woorden zijn voor haar nog niet leeg of gemakkelijk inzetbaar (sorry!).

Ook kinderen die wijs overkomen kunnen dingen verkeerd interpreteren (Bianca's moeder houdt echt niet meer van Alan dan van Bianca) en ouders kunnen zich vergissen in de draagkracht van hun kinderen. Bart Moeyaert toont ons dit weer eens op zijn eigen verstilde manier.

Ben ik nu de enige die de titel zo lelijk vindt?

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: