Hars

Gelezen door: (0 boeken)

Citaat: "Het was donker in de witte kamer toen mijn vader mijn oma om het leven bracht. Ik was erbij. Carl was er ook bij, maar hem ontdekten ze nooit. Het was de ochtend voor kerstavond en het sneeuwde een beetje, maar een echt witte kerst werd het dat jaar niet. (p5) "

Een schiereilandje, een liefdevol gezinnetje dat de aansluiting met het gewone leven steeds meer afwijst, een doodverklaard 7-jarig meisje (Liv) dat de wereld accepteert zoals hij is, een vader (Jens) die steeds vreemder wordt, een moeder (Maria) die steeds voller en beweginglozer wordt... En dan is er de onvermijdelijke buitenstaander die alles overhoop en open gooit.

Dat is het, en het houdt je in de ban.

Het verhaal wordt verteld vanuit verschillende perspectieven:ik (Liv), een al wetende verteller, en de moeder via de brieven aan haar kind.

Door het ik-perspectief bekijken we de wereld onbevangen, maar tegelijkertijd weten wij wel beter, natuurlijk, willen we ook beter voor Liv. De hij-verteller geeft ons af en toe een blik op de gedachte-en gevoelswereld van Jens en op de reactie van de buitenstaander op dit alles. De brieven tonen ons vooral de liefde, maar ook de langzaam groeiende hopeloosheid.

Kun je iets vasthouden? Kun je liefde stollen in onbeweeglijkheid? Kun je het gevaar buiten houden? Wordt Liv op tijd gevonden om zich aan te passen aan de normen en moraal van onze maatschappij?

Een thriller vind ik dit niet. Je wilt natuurlijk weten hoe het afloopt, maar geldt dat niet voor (bijna) elk boek? Het is wel spannend en het stelt heel veel vragen, verplicht ons ook om ook een 'disfunctioneel' gezin met respect te bekijken.

Een boek dat blijft hangen...

 | Reacties (1)Delen |
1 reacties:
Mia op 22 april 2020:
Dit boek is door Mia gelezen en besproken... Ik begrijp niet goed wat er verkeerd gegaan is. Het maakt verder niet uit.

Gelezen door: Marita Schaukens (137 boeken)

Citaat: "De tegelijkertijd genezende, dodelijke als conserverende eigenschappen van de hars fascineerden Jens Haarder."

De Deense schrijfster heeft een spannend verhaal geschreven: een horrorverhaal met sprookjeskenmerken. De snelheid waarmee ik dit uitlas, zegt veel over de manier waarop Riel technisch de spanning heeft opgebouwd. Het vertelperspectief wisselt: er is een ik-verteller (= dochtertje Liv Haarder), er is de stem van haar moeder in de teruggevonden brieven en er is een auctoriale verteller in de hoofdstukken met haar vader Jens, zijn vader en moeder in de hoofdrollen en met Roald, de nieuwe eigenaar van het hotel-restaurant in Korsted, een afgelegen woonomgeving op een landtong. De Haarders wonen nog meer afgelegen, het verste eind van het stuk land in zee, waar verder niemand komt, behalve af en toe de postbode met de maandelijkse brief van Jens' broer met geld. Jens Haarder is een man die van zijn vader heeft geleerd dat niets beter is dan de natuur, de bomen. Jens wordt een natuurmens, die zich hoe ouder hij wordt, meer en meer van de wereld verwijdert tot hij zelfs verborgen vallen opzet om mogelijke bezoekers te verrassen. Zijn dochtertje Liv gaat helemaal niet naar school, maar leert alles over het leven van haar vader. Haar moeder leerde haar lezen en schrijven. Zij wordt dikker en dikker en kan het bed niet meer verlaten. Vanaf de komst van Roald wordt de spanning opgevoerd om te eindigen in een onvergetelijke finale. Het is een boek dat ik met spijt heb dichtgeklapt. Er zou een verfilming aankomen.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: hugo van der wildt (729 boeken)

zeer, zeer goed en zeker als debuut. Om dit debuut te evenaren of nog beter doen zal zeker niet gemakkelijk. Met een opleiding kunstgeschiedenis dergelijke thriller schrijven is buitengewoon. Een aanrader.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: