In ongenade

Gelezen door: Ilse Anné (30 boeken)

Citaat: "Misschien is het goed voor ons om af en toe te vallen. Zo lang we maar niet breken."

Professor David Lurie ziet zich gedwongen ontslag te nemen als zijn affaire met een studente aan het licht komt. Zijn ontslag en de vernederingen die hij als ouder te slikken krijgt, slaan barsten in zijn cynische pantser en zelfbeeld. Door zijn vrijwilligerswerk in een dierenkliniek maakt zijn onverschilligheid voor mens en dier geleidelijk plaats voor empathie. In ongenade handelt over het menselijke onvermogen tot werkelijke communicatie en over de onzekere verhoudingen tussen blank en zwart in het Zuid-Afrika van na de apartheid. Coetzee schrijft sober en compact. Hij registreert trefzeker de wrange gruwel van rauw fysiek en psychisch geweld.

In ongenade komt aan als een mokerslag, maar resulteert in een catharsis die je niet licht vergeet. Een onthutsend boek.

 | Reacties (5)Delen |
5 reacties:
Ria Schildermans op 5 juli 2010:
Een pakkend, aangrijpend boek over vader-dochterliefde, dierenliefde, blank-en-zwart in Zuid-Afrika, overleven, angst, wanhoop, vergelding, wraak, vergeving, driften... teveel om op te noemen.
Dennis P. op 29 december 2008:
Het is een fantastisch boek. Allereerst heb je het oppervlakkige verhaal van de professor die in ongenade valt, de dochter met haar problemen en de provincialiteit, maar daarachter zit zo'n prachtige thematiek. Hoe heerlijk vind ik de doorsteek met de opera, ik weet het niet, maar het benadert de "heel erg".
Sandra op 22 januari 2008:
Coetzee is met dit boek terecht een Man Booker Prize winnaar! Wat als grenzen worden overschreden? De naweeën van de apartheid in Zuid-Afrika en dierenliefde versus dierenwreedhei
Joke De Clercq op 14 oktober 2007:
Coetzee is zeker en vast een terecht winnaar. Dit boek heeft me meer dan 1 keer doen huilen. Niet enkel door het plot en de intriges, maar ook door de schoonheid van de taal die de auteur gebruikt. Ik heb het boek in het Engels gelezen en dat heeft het misschien een extra touch gegeven, maar 'In ongenade' (of 'Disgrace') staat zeker op mijn beste-boeken-lijstje. Hopelijk kan ik nog boeken zoals deze tegenkomen om mijn lijstje aan te vullen...
Sandra Vervynck op 25 maart 2007:
Coetzee is met dit boek terecht een Man Booker Prize winnaar! Wat als grenzen worden overschreden? De naweeën van de apartheid in Zuid-Afrika en dierenliefde versus dierenwreedheid!

Gelezen door: Marc Bastijns (1 boeken)

Op een beperkte afstand weet Coetzee een enorme rijkdom aan emoties door zijn personages te jagen.

Een professor begint een affaire met een studente. Wanneer hij nadien gaat uitwaaien bij zijn dochter, wordt hij dan weer op een brute manier geconfronteerd met de wreedheid van de mens. Dit boek liet me echt wekenlang niet los.

 | Reacties (3)Delen |
3 reacties:
karen coryn op 31 januari 2010:
Mooi boek, maar sinister. Het personage Lucy werkte wel serieus op mijn zenuwen, ze zoekt haar eigen onheil.
Dennis P. op 11 oktober 2009:
Fantastisch boek! Ik ga het dra herlezen.
Dams op 13 september 2009:
Het is een zeer boeiend boek. Niet zozeer omdat het spannend is, maar eerder vanwege het psychologische van het verhaal. Het einde is straf, zo straf zelfs dat het me nu (2 weken nadien) nog steeds bezighoudt.

Gelezen door: robbedoes (10 boeken)

Een zeer mooi verhaal. Een vader die als wetenschapper in ongenade valt en bij zijn dochter gaat wonen op een boerderij. Hij tracht haar te beschermen, maar na een overval blijkt dat hun verhouding hier zwaar onder te lijden heeft.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Zazie (4 boeken)

Citaat: ""This is the only life there is. Which we share with animals.""

Ik ben een grote fan van J.M. Coetzee als persoon, en ik lees zijn boeken graag, alleen zijn ze vaak nogal droog geschreven. Naar het schijnt lacht J.M. Coetzee nooit en dat merk je in zijn boeken. Hij hanteert een zeer serieuze, bijna zakelijk schrijfstijl ook als hij diepe gevoelens omschrijft. Maar het is en blijft een zeer beklijvend boek.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: gert erauw (6 boeken)

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Gelezen door: Rony Borghart (106 boeken)

Citaat: "Iemand tot zondebok maken werkte in de praktijk, toen het nog een religieuze lading had. Je stapelde de zonden van de stad op de rug van de bok, verdreef hem en de stad was gereinigd. Het werkte, omdat iedereen wist hoe hij het ritueel moest opvatten, de goden inbegrepen. Toen stierven de goden en plotseling moest je de stad zonder goddelijk tussenkomst reinigen. Dat vroeg om concrete daden in plaats van symboliek. De censor was geboren, in Romeinse zin."

Dit was mijn derde Coetzee en ik ben er vol moed aan begonnen na “Wachten op de barbaren” en “Portret van een jonge man”. En inderdaad, het boek begint schitterend. Genoten van de ontwikkeling in de eerste 100 pagina’s. Een mooie psychologische schets van een intellectueel man op middelbare leeftijd die last heeft met zijn hormonenhuishouding en gebruik maakt van zijn dominante professorale positie om niet academische doelen te bereiken. Een assertieve versie van Stoner, dacht ik. En dan komt daar ineens, uit het niets, een overval en een verkrachtingsscène. Weg is de magie van het boek. Coetzee begint gewoon aan een nieuw verhaal. Het verhaal van Lucy die verkrachting en vernedering aanvaardt in ruil voor integratie in een Afrikaanse cultuur. De schrijver probeert op ronduit stuntelige wijze (sorry voor het scherpe oordeel) de 2 verhalen te vervlechten door o.m. in het tweede deel 2 hoofdstukjes in te lassen waarin hij nog eens de omgeving van Melanie (het verleidde meisje uit deel 1)laat opdraven. Geen van beide verhalen worden trouwens afgerond. Open einde, op zich geen probleem. Maar Stoner was een uitgepuurd karakter, David Lurie (de verleider van Melanie)is dit niet. Verder is het mij een raadsel wat de functie in dit boek is van de opera over Lord Byron met zijn Teresa in Italië die David Lurie schrijft. Ik heb vergeefs gezocht maar geen spiegel gevonden, noch van David, noch van Lucy, noch van Melanie. Bladvulling om het minimum aantal pagina's die de uitgever eist te bereiken? Ik denk dat Coetzee met dit werk twee verschillende culturen heeft willen illustreren en met elkaar confronteren. In de eerste is het verleiden door een ouder persoon van een jong volwassene en seks met wederzijdse toestemming een halsmisdaad, in de andere is brute verkrachting een aanvaard middel om macht en bezit te verwerven. Het boek zou, m.i., veel sterker zijn geweest moest de schrijver er een bundel van twee novelles van hebben gemaakt. Andere grote auteurs hebben hem dit voorgedaan. Een ontgoocheling

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties: