Noora's dwaling

Gelezen door: André Oyen (3507 boeken)

Citaat: "

Noora bleef voorlopig lethargisch, schreef Crobeck , al wilde hij haar niet depressief noemen. Ze was vervallen in een soort zachtmoedige onverschilligheid, die therapeuten la belle indifférence noemden.Het grote verdriet werd door het beschermende vluchtgedrag weggehouden.

"

Gie Bogaert is germanist en werkt onder meer als docent proza aan de Schrijvers Academie te Antwerpen. Liefde, verlies en eenzaamheid zijn de centrale thema’s in zijn werk. Hij is verbonden als voltijds leraar aan het Sint-Gabriëlcollege te Boechout. Gie Bogaert (1958) publiceerde een verhalenbundel en acht romans, waaronder De liefdeverzamelaar (1998), Hemelstof (2004) en Luchtgezichten (2010). Bogaert woont en werkt in Antwerpen.
Luchtgezichten vond ik schitterend en ik hoopte dat de nieuweling even goed zou zijn. Maar geen vrees, deze nieuweling is minstens zo goed.

Na het dodelijke ongeval van haar zoontje is Noora Berger vier dagen spoorloos. Op een avond duikt ze weer op, helemaal in de war en zonder ook maar een enkele herinnering. Artsen wijten haar geheugenverlies aan een fugue, een zelfbeschermende reactie op een traumatische ervaring. Het herstel verloopt moeizaam en Noora’s naasten proberen in vertrouwelijke brieven haar de verloren herinneringen terug te schenken. Het leidt tot onverwachte confidenties en onthullingen. Want wie kent de ondoorgrondelijke Noora echt? Wat weet haar jongere broer over haar? Welke geheimen bewaart haar jeugdvriendin? Met wie heeft haar dochter haar zien ruziën? En vooral: waar was Noora toen haar zoontje Beau verongelukte?

Alhoewel Noora het hoofdpersonage is, komt ze niet aan het woord, want ze is door haar geheugenverlies haar verleden en haar kennis van het grote drama kwijt. Het zijn de personen die haar heel na staan die het verhaal door middel van een brief opbouwen. Dat gebeurt heel geleidelijk, en die trage opbouw maakt dit boek daardoor ook uitermate spannend. Het is  moeilijk om dit boek neer te leggen, eens je in het verhaal zit. Taal en stijl zijn smetteloos en het is een boek dat echt onder de huid kruipt en ook veel warmte geeft. Tevens is het boek een buitengewoon mooie hommage aan de stad Antwerpen. Prachtig gewoon!

 | Reacties (1)Delen |
1 reacties:
Marita Schaukens op 8 juli 2013:
Een heel mooie roman, inderdaad. Krachtig vooral om zijn compositie, Bogaerts voortdurende aandacht voor samenhang door herhaling van beelden, motieven, als: vertellen, reizen, cultuur ... Hij schrijft prachtige zinnen vol ritmiek. De filosofische gedachte dat een mens niet alleen op zichzelf, maar (ook) bestaat uit alle visies van anderen op hem, maakt de werkelijkheid heel wat genuanceerder en niet expliciet noch absoluut. Daarnaast blijkt dat een mens zoekt naar iemand bij wie hij/zij zich veilig voelt, zo veilig als bij iemand tijdens de kindertijd. Het boek heb ik dichtgeklapt, maar gedachten erover blijven aanwezig.

Gelezen door: Peter Geiregat (478 boeken)

Citaat: "Je probeerde haar geest levendig te houden door haar naar dingen te vragen waarvan je vermoedde dat die nog wat voor haar betekenden en je vocht met ons mee tegen de tijd, die onomkeerbaar zijn trage hand van haar liet afglijden."

Noora is haar geheugen kwijt. Een voorval ligt aan de basis. Algauw blijkt dat het te maken heeft met haar zoontje. De dokter wil proberen om Noora's geheugen weer op te roepen. Aan de hand van lange brieven beschrijven 6 bekenden van Noora wie ze was en wat ze voor hen betekende. Het gaat om haar ouders Resi en Elad, haar man Paul, haar broer Kiefer, haar beste vriendin Morgane, haar dochter Hasse en haar minnaar Alan. Elke brief belicht een deel van het verhaal zodat op het einde duidelijk wordt waarom Noora in een fugue terechtgekomen is.

Deze vorm van geheugenverlies is een hevige reactie van de geest om zich te beschermen tegen een traumatische ervaring. Ik heb het boek opzettelijk traag gelezen (maar toch nog te vlug) omdat iedere zin de nodige aandacht verdient. Dit poëtisch proza dompelt de lezer alsmaar krachtdadiger in het verhaal onder. Mijn eigen gevoelens vermengen zich met de personages, hun leefwereld wordt de mijne. Prachtig boek.

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: Antwerpen