De helleveeg

Gelezen door: Katja Feremans (74 boeken)

En plots was daar De helleveeg, waarmee Van der Heijden alle twijfel wegneemt die na de dood van zijn enige kind Tonio bestond: of hij nog wel zou blijven schrijven. Want in De helleveeg kondigt hij naar goede gewoonte nog twee romans in wording aan. Bovendien hield hij de roman boven de doopvont tijdens de uitreiking van de P.C. Hooftprijs, die hij op 30 mei voor zijn hele oeuvre ontving. Daarmee wou hij aangeven dat de prijs een mooie afsluiting was van gedane arbeid, maar tegelijk ook een nieuw begin.
 
De helleveeg is het vijfde deel van de cyclus De tandeloze tijd en duikt dus terug in de familiegeschiedenis van Albert Egberts, geboren op 30 april 1950 in Geldrop. De theaterauteur Albert is inmiddels getrouwd met Zwanet, heeft een zoon van zeventien (Thjum genoemd naar zijn overleden jeugdvriend) en een stiefdochter van twintig. Maar niet hijzelf staat centraal in dit boek, wel zijn kinderloze tante Tiny, de jongste zus van zijn moeder. Als ze ergens binnenkomt, trekt ze bliksemsnel een felgele stofdoek uit haar jaszak om ermee over meubelstukken te gaan. Het leverde haar de bijnaam Tientje Poets op. Maar tante Tiny lijdt niet alleen aan smetvrees, ze is ook getekend door een jeugdtrauma.
 
Uit een mengeling van wraak en frustratie koeioneert ze diegenen die schuld hebben aan het drama, waar ze nooit overheen gekomen is. Zo kwelt ze voortdurend haar ouders, kleineert ze haar oudere zus en ondermijnt haar drang tot terreur ook haar huwelijk. Haar echtgenoot Koos is de enige die haar met gelijke munt terugbetaalt. Waar haar venijn nu precies vandaan komt, onthult tante Tiny beetje bij beetje, bij voorkeur tijdens familiereünies.
 
Wat er zich binnenshuis afspeelt in het Brabantse katholieke arbeidersmilieu dat de achtergrond vormt voor De tandeloze tijd is vaak pijnlijk gênant. In dit boek is de sfeer bovendien grimmiger dan we van Van der Heijden gewoon zijn, ook al is hij zijn gevoel voor humor niet kwijt en vindt hij nog altijd magistrale beelden om het scabreuze van zijn romanstof verteerbaar te maken. Vaak wordt er teruggegrepen naar wat er eerder al onthuld werd, om dit dan weer net iets verder uit te spitten. Dit levert een aantal herhalingen op die wat overbodig aandoen, maar die je, komende van een taalkunstenaar, toch goedgezind omarmt.

 | Reacties (1)Delen |
1 reacties:
Marita Schaukens op 9 maart 2020:
Vlot geschreven roman over een familie. Ik kan me voorstellen dat vele lezers bepaalde situaties/relaties tussen de familieleden van Albert in hun eigen omgeving herkennen: niet uitgesproken gebeurtenissen uit het verleden, de daardoor ontstane rancune en kiezen van een partij (wie spreekt de waarheid? wat is er werkelijk gebeurd?) én de langzaam opgebouwde wraakacties.

Gelezen door: eharperink (1 boeken)

Citaat: "Ze ontving me in een cremekleurige deux-pieces, die de duurdere kledingwinkel verried, en perfect om haar heen sloot: op haar achtendertigste had ze nog net zo'n mooi figuur als vijftien jaar eerder op haar trouwdag. Hoe kon het dat mijn moeder, die sterk op haar leek, al voor haar dertigste grijs begon te worden, en dat Tiny haar eigen donkerbruine haarkleur had behouden, zonder een enkel zilveren draadje ?
"

Soepel lezend boek over een deels normale deels op geheel eigen wijze excentrieke familie uit Eindhoven. Een hilarische familiegeschiedenis, die draait om tante Tiny. Vooral de humoristische en steeds luchtige manier waarop zelfs de raarste familieomstandigheden worden omschreven maakt het boek de moeite waard. Ondanks dat het boek deel uit maakt van een lange reeks boeken waarin dezelfde karakters uit hetzelfde milieu worden opgevoerd, is het boek toch heel goed op zichzelf te lezen. De schrijfstijl van Adri Van der Heijden maakt het een genot om te lezen. Aanrader !

 | Reacties (0)Delen |
0 reacties:

Locatie: Gedrop